Πηγή: Το Υπόγειο, μετάφρ. Γιώργης Σημηριώτης, εκδ. Γράμματα (1990), ISBN 9603291293
Κύριοι, γιανα πούμε την αλήθεια, ο άνθρωπος δεν είναι κουτός. [...] Όμως κιανδεν είναι κουτός, είναι φοβερά αχάριστος. Αχάριστος όσο δεν παίρνει. Νομίζω μάλιστα ότι ο καλύτερος ορισμός του ανθρώπου είναι ο ακόλουθος: ον δίποδο και αχάριστο.
Μέρος πρώτο, ενότητα 8, σελ. 34
[...] Όσο κουτός κιαν είναι ο άνθρωπος της δράσης, ο πρακτικός άνθρωπος, του περνάει κάποια στιγμή από τονου πως ο δρόμος τελειώνει πάντα κάπου· πως το κυριότερο δεν είναι να μάθει πού πηγαίνει ο δρόμος, αλλά να τραβήξει μπροστά, και πως το φρόνιμο παιδί δεν εγκαταλείπει το επάγγελμα του μηχανικού καιδεν ρίχνεται στην ολέθρια τεμπελιάπου, καθώς ξέρουμε, είναι η μητέρα της διαφθοράς.
Μέρος πρώτο, ενότητα 9, σελ. 38
συντ. Η τεμπελιά είναι η μητέρα της διαφθοράς.
Μεμια λέξη ο άνθρωπος είναι παράξενα καμωμένος. [...] Συμφωνώ, δύο και δύο κάνουν τέσσερα, είναι ένα θαυμάσιο πράγμα· ε λοιπόν, καιτο δύο και δύο κάνουν πέντε, είναι καμιά φορά πιο χαριτωμένο.
Μέρος πρώτο, ενότητα 9, σελ. 39
Χωρίς αγνή καρδιά δεν μπορεί να υπάρξει τέλεια και δίκαιη συνείδηση.
Μέρος πρώτο, ενότητα 11, σελ. 44
Στις αναμνήσεις κάθε ανθρώπου υπάρχουν πράγματα πουδεντα εμπιστεύεται σ' όλον τον κόσμο, αλλά μόνο στους φίλουςτου.
Σκέφτομαι πως ανδεν υπάρχει διάβολοςκιαν κατά συνέπεια τον δημιούργησε ο άνθρωπος, τότε σίγουρα τον δημιούργησε κατ' εικόνα και ομοίωσή του.
«Ανταρσία», σελ. 130
Υπάρχει τάχα στον κόσμο έστω κι ένα πλάσμα μονάχα πουθα μπορούσε καιθα 'χετο δικαίωμα νασυγχωρέσει; Δεντην θέλω την αρμονία, από αγάπη στην ανθρωπότητα δεντη θέλω.
«Ανταρσία», σελ. 140
Δεν υπάρχει πιο ακατάπαυστη καιπιο βασανιστική φροντίδαγιατον άνθρωπο, όταν μένει ελεύθερος, παρά πώς ναβρει όσο γίνεται γρηγορότερα κάποιον να προσκυνάει.
«Ο Μέγας Ιεροεξεταστής», σελ. 154
Αδερφοί μου, μη σας τρομάζουν οι αμαρτίες των ανθρώπων, αγαπάτε τον άνθρωπο ακόμα και μες στην αμαρτία του, γιατί αυτή η αγάπη είναι το ομοίωμα της αγάπης του Θεού κι αποτελεί την ανώτερη αγάπη επί της γης. Αγαπάτε τη δημιουργία του Θεού καιστην ολότητά της μακαιστο κάθε της κομματάκι. [...] . Ν' αγαπάτε ταζώα. Ο Θεός τους έδωσε λίγη νοημοσύνη κι ασυννέφιαστη χαρά. [...] Ν' αγαπάτε ιδιαίτερα ταπαιδάκια γιατί κι αυτά είναι αναμάρτητα, σαν τους αγγέλους, και ζούνε γιανα μας δίνουν χαρά, γιαναεξαγνίζουν τις καρδιές μας και είναι σανμια υπόδειξη για μας. Αλλοίμονοσ' όποιον προσβάλει ένα παιδί.
«Απ' τις ομιλίες και τις διδαχές του Στάρετς Ζωσιμά», σελ. 252, 253
Το ανθρώπινο γένος δε δέχεται τους προφήτες τουκαι τους θανατώνει, όμως οι άνθρωποι αγαπούν τους μάρτυρες και τιμούν εκείνους πουοι ίδιοι βασάνισαν.
«Απ' τις ομιλίες και τις διδαχές του Στάρετς Ζωσιμά», σελ. 257