misvallen
- mis·val·len
- samenstelling van mis bw en vallen ww
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
misvallen |
viel mis |
misgevallen |
klasse 7 | volledig |
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
misvallen |
misviel |
misvallen |
klasse 7 | volledig |
mísvallen [1]
- ergatief vallend op de verkeerde plek terechtkomen
- De polsstokhoogspringer was misgevallen en had zich ernstig bezeerd.
- ergatief (figuurlijk) niet slagen, niet aan de verwachtingen voldoen
- ▸ In Wapenbroeders, mijn Reinaert, komt daarvan natuurlijk heel wat kijken. Die is totaal misgevallen. Niemand heeft daar eigenlijk waardering voor gehad.[2]
misvállen
- ergatief geenszins behagen of in de smaak vallen
- ▸ Maar ze zijn me misvallen, de sigaren.[3]
- ergatief (verouderd) een miskraam krijgen
misvállen
- voltooid deelwoord van misvallen
de mísvallen mv
- meervoud van het zelfstandig naamwoord misval
- Het woord misvallen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ Weblink bron H.U. Jessurun d'Oliveira“Scheppen riep hij gaat van Au” (1965)
- ↑ Weblink bron Minne, Richard“Heineke Vos en zijn biograaf” (1933), Nijgh & Van Ditmar
- ↑ Weblink bron Casper, Joh. Ludw.“Praktisch handboek der geregtelijke geneeskunde” (1857), van Bolhuis Hoitsema
Cohen, L. Ali
Cohen, B.