ogier
ogier (język polski)
[edytuj]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Finnhorse_stallion.jpg/220px-Finnhorse_stallion.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zootechn. niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; zob. też ogier w Wikipedii
- (1.2) zootechn. niekastrowany samiec wielbłąda
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogier ogiery dopełniacz ogiera ogierów celownik ogierowi ogierom biernik ogiera ogiery narzędnik ogierem ogierami miejscownik ogierze ogierach wołacz ogierze ogiery - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogier ogiery dopełniacz ogiera ogierów celownik ogierowi ogierom biernik ogiera ogierów narzędnik ogierem ogierami miejscownik ogierze ogierach wołacz ogierze ogiery
- składnia:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) stallion; (1.2) stallion
- bułgarski: (1.1) жребец m; (2.1) жребец m
- duński: (1.1) hingst w
- francuski: (1.1) étalon m
- hiszpański: (1.1) caballo semental m
- islandzki: (1.1) graðhestur m
- jidysz: (1.1) אָגער m (oger)
- kaszubski: (1.1) òdżer m
- kazachski: (1.1) айғыр
- niemiecki: (1.1) Hengst m
- norweski (bokmål): (1.1) hingst m
- nowogrecki: (1.1) επιβήτορας ίππος m
- rosyjski: (1.1) жеребец m
- szwedzki: (1.1) hingst w
- ukraiński: (1.1) о́гир m, жеребе́ць m, rzad. же́реб m
- wilamowski: (1.1) heŋgst m
- włoski: (1.1) stallone m
- źródła:
- ↑ Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118.