szałwia
szałwia (język polski)
[edytuj]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Wiesensalbei_1.jpg/220px-Wiesensalbei_1.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. Salvia[1], rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; zob. też szałwia w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szałwia szałwie dopełniacz szałwii szałwii celownik szałwii szałwiom biernik szałwię szałwie narzędnik szałwią szałwiami miejscownik szałwii szałwiach wołacz szałwio szałwie
- przykłady:
- (1.1) Wiele gatunków szałwii znajduje zastosowanie w ziołolecznictwie i medycynie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) szałwia wieszcza
- synonimy:
- (1.1) reg. (Kraków) magiczne ziele[2]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- kto ma szałwię w ogrodzie, tego śmierć nie ubodzie[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) sherbelë ż
- angielski: (1.1) salvia, sage
- arabski: (1.1) قصعين
- azerski: (1.1) sürvə, adaçayı
- baskijski: (1.1) salbia
- bułgarski: (1.1) салвия ż
- czeski: (1.1) šalvěj ż
- duński: (1.1) salvie w
- esperanto: (1.1) salvio
- francuski: (1.1) sauge ż
- gruziński: (1.1) სალბი
- hebrajski: (1.1) מרווה (marva)
- hiszpański: (1.1) salvia ż
- japoński: (1.1) アキギリ
属 - kataloński: (1.1) sàlvia ż
- macedoński: (1.1) жалфија ż (žálfija)
- niemiecki: (1.1) Salbei ż
- norweski (bokmål): (1.1) salvie m
- norweski (nynorsk): (1.1) salvie m/ż
- nowogrecki: (1.1) φασκομηλιά ż
- rosyjski: (1.1) шалфей m
- słoweński: (1.1) žajbelj m
- szwedzki: (1.1) salvia w
- telugu: (1.1) సాల్వియా
- ukraiński: (1.1) шавлі́я ż, rzad. са́львія ż
- uzbecki: (1.1) mavrak
- węgierski: (1.1) zsálya
- włoski: (1.1) salvia ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Salvia” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
- ↑ Piotr Köhler, Zielnik Seweryna Udzieli – dokumentacja pracy „Rośliny w wierzeniach ludu krakowskiego”, „Lud”, t. 80, 1996, s. 184.
- ↑ Zofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 189.