Clasificación estelar
Les estrelles puen clasificase a partir de la temperatura efectivo de les sos fotosferes siguiendo la llei de Wien. Esta xera complícase nel casu d'estrelles distantes.
Una clasificación inicial formulóse nel sieglu XIX entamando les estrelles en tipos espectrales de la A a la P, siendo esti l'orixe de los modernos tipos espectrales.
Clasificación gravitacional d'estrelles
[editar | editar la fonte]La clasificación gravitacional faise según cuatro criterios gravitacionales instauraos apocayá pola Xunión Astronómica Internacional en 2006.
Clasificación por centru gravitacional estelar
[editar | editar la fonte]El primer criteriu ye la presencia o ausencia d'un centru de gravitación estelar, ye dicir si formen parte d'un sistema estelar. Les estrelles que formen parte d'un sistema estelar (presencia de centru gravitacional estelar) denómense estrelles sistémiques. Les estrelles que nun formen parte d'un sistema estelar (ausencia de centru gravitacional estelar) denómense estrelles solitaries.
Clasificación d'estrelles sistémiques por posición
[editar | editar la fonte]Si una estrella ye sistémica (forma parte d'un sistema estelar) pue ser al empar de dos tipos. Les estrelles centrales son aquelles estrelles sistémiques qu'actúen como centru gravitacional d'otres estrelles. Esto quier dicir qu'otres estrelles orbítenles. Les estrelles sistémiques qu'orbiten a una estrella central denómense estrelles satélites, que formen el segundu tipu.
Clasificación d'estrelles por agrupación gravitacional
[editar | editar la fonte]Esta clasificación d'estrelles básase n'estremar dos tipos d'estrelles dependiendo de si éstes s'arrexunten con otres estrelles per aciu fuercies d'atraición gravitacional. Esta clasificación refier a dos tipos d'estrelles (cumulares ya independientes) d'alcuerdu a si atópense o non xuníes a otres estrelles y amás esta unión nun se debe a la presencia d'un centru gravitacional estelar; ye dicir nenguna estrella xira alredor d'otra y sicasí atópense xuníes gravitacionalmente.
Clasificación d'estrelles por sistema planetariu
[editar | editar la fonte]Les estrelles que tienen un sistema planetariu onde elles son centru gravitacional y los demás cuerpos celestes que les orbiten denómense estrelles planetaries. Les estrelles úniques son aquelles que nun tienen un sistema planetariu orbitante. Entiéndese por sistema planetariu cualquier cuerpu celeste (planeta, asteroide, cometa) qu'orbita una estrella.
Clasificación según magnitúes
[editar | editar la fonte]Esti sistema de clasificación remanez orixinalmente del astrónomu griegu Hiparco, que nel añu 134 e.d.C clasificara les estrelles en seis magnitúes acordies col so rellumu. Hiparco asignó la magnitú 1 a les 20 estrelles más brilloses del firmamentu y foi asignando valores mayores a estrelles cada vez más débiles hasta asignar la magnitú 6 a estrelles apenes visibles a güeyu. Esti esquema adoutólu l'astrónomu exipciu Ptolomeo y tresmitióse na tradición astronómica occidental.
Anguaño la clasificación por magnitúes aparentes ye más bien complementaria a los dos grandes tipos de clasificación: el de tipu espectral y el de clases de lluminosidá.
Clasificación por tipos espectrales
[editar | editar la fonte]Conocida tamién como Clasificación espectral de Harvard, yá qu'entamó a esbozala Edward Charles Pickering de la Universidá Harvard nel añu 1890, y que perfeicionó Annie Jump Cannon de la mesma universidá en 1901. Esta clasificación estelar ye la más utilizada n'astronomía.
Clas | Temperatura(kelvins)[1]
|
Color convencional | Color aparente[2][3][4] | Masa(Masa solar)[1]
|
Radiu(Radiu solar)[1]
|
Lluminosidá(bolométrica)[1]
|
Hidróxenollinies
|
Fraición de laSecuencia principal
|
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
O | ≥ 33.000 K | azul | azul | ≥ 16 M☉ | ≥ 6,6 R☉ | ≥ 30.000 L☉ | Débil-Media | ~0.00003% |
B | 10.000–33.000 K | azul a blancu azuláu | azul a blancu azuláu | 2,1–16 M☉ | 1,8–6,6 R☉ | 25–30.000 L☉ | Mediu | 0,13% |
A | 7.500–10.000 K | blancu | blancu a blancu azuláu | 1,4–2,1 M☉ | 1,4–1,8 R☉ | 5–25 L☉ | Fuerte | 0,6% |
F | 6,000–7,500 K | blancu amarellentáu | blancu | 1,04–1,4 M☉ | 1,15–1,4 R☉ | 1,5–5 L☉ | Mediu | 3% |
G | 5.200–6,000 K | mariellu | blancu amarellentáu | 0,8–1,04 M☉ | 0,96–1,15 R☉ | 0,6–1,5 L☉ | Débil | 7,6% |
K | 3.700–5.200 K | naranxa | anaranxáu | 0,45–0,8 M☉ | 0,7–0,96 R☉ | 0,08–0,6 L☉ | Bien débil | 12,1% |
M | ≤ 3.700 K | coloráu | colloráu anaranxáu | ≤ 0,45 M☉ | ≤ 0,7 R☉ | ≤ 0,08 L☉ | Bien débil | 76,45% |
Clasificación por clases de lluminosidá
[editar | editar la fonte]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Morgan-Keenan_spectral_classification.svg/230px-Morgan-Keenan_spectral_classification.svg.png)
Clase | Descripción |
---|---|
0 | Hiperxigantes |
Ia | Superxigantes bien lluminoses |
Ib | Superxigantes de menor rellumu |
II | Xigantes lluminoses |
III | Xigantes |
IV | Subxigantes |
V | Estrelles nanes de la secuencia principal |
VI | Subnanes (pocu utilizada) |
VII | Nanes blanques (pocu utilizada) |
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Tables VII, VIII, Empirical bolometric corrections for the main-sequence, G. M. H. J. Habets and J. R. W. Heinze, Astronomy and Astrophysics Supplement Series 46 (November 1981), páxs. 193–237, Bibcode: 1981A&AS...46..193H.
- ↑ The Guinness book of astronomy facts & feats, Patrick Moore, 1992, 0-900424-76-1
- ↑ «The Colour of Stars». Australia Telescope Outreach and Education (21 d'avientu de 2004). Archiváu dende l'orixinal, el 2013-12-03. Consultáu'l 26 de setiembre de 2007.
- ↑ What color are the stars?, Mitchell Charity.
Ver tamién
[editar | editar la fonte]- Oxetu astronómicu
- Tipu espectral (estelar)
- Tipu espectral (asteroides)