Гвіда Імбенс
Гвіда Імбенс | |
---|---|
нідэрл.: Guido Imbens | |
![]() | |
Дата нараджэння | 3 верасня 1963[1] (60 гадоў) |
Месца нараджэння | |
Грамадзянства | |
Род дзейнасці | эканаміст, навуковы работнік, выкладчык універсітэта, business administration scholar |
Навуковая сфера | эканоміка[2], business management[d][3] і эканаметрыка[3][4][…] |
Месца працы | |
Навуковая ступень | доктарская ступень[d][5] |
Навуковае званне | |
Альма-матар | |
Навуковы кіраўнік | Tony Lancaster[d][6] |
Член у | |
Узнагароды | |
Сайт |
profiles.stanford.edu/… (англ.) gsb.stanford.edu/… (англ.) |
![]() |
Гвіда Вільгельмус Імбенс (англ.: Guido Wilhelmus Imbens, нар. 3 верасня 1963, Гелдроп, Нідэрланды[9]) — галандска-амерыканскі эканаміст. У 2021 годзе быў узнагароджаны паловай прэміі па эканоміцы імя Альфраэда Нобеля разам з Джошуа Ангрыстам «за метадалагічны ўклад у аналіз прычынна-следчых сувязяў», а Дэвід Кард атрымаў другую палову прэміі[10][11]. З 2012 года з’яўляецца прафесарам эканомікі ў Стэнфардскай вышэйшай школе бізнесу пры Стэнфардскім універсітэце.
Ранняе жыццё і адукацыя
[правіць | правіць зыходнік]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/Brown_university_robinson_hall_2009a_crop_and_straighten.jpg/220px-Brown_university_robinson_hall_2009a_crop_and_straighten.jpg)
Гвіда Імбенс нарадзіўся 3 верасня 1963 года ў Гелдропе, Нідэрланды[12]. У 1975 годзе яго сям’я пераехала ў Дзёрн, дзе ён вучыўся ў Peellandcollege . У дзяцінстве Імбенс быў заўзятым шахматыстам[13]. У інтэрв’ю 2021 года Імбенс звязаў сваё захапленне эканаметрыкай са сваёй дзіцячай цікавасцю да гульні[14].
Імбенс атрымаў ступень кандыдата (эквівалентную ступені бакалаўра) па эканаметрыцы ў Ратэрдамскім універсітэце імя Эразма ў 1983 годзе. Пасля атрымаў ступень магістра з адзнакай у галіне эканомікі і эканаметрыкі ва Універсітэце Хала ў Кінгстан-апан-Хал, Вялікабрытанія ў 1986 годзе.
У 1986 годзе адзін з настаўнікаў Імбенса ва Універсітэце Хала, Энтані Ланкастэр, пераехаў ва Універсітэт Браўна ў Провідэнсе, штат Род-Айленд. Імбенс пайшоў за Ланкастэрам у Браўн, каб працягнуць навучанне ў магістратуры і дактарантуры[15]. Імбенс атрымаў у Браўне ў 1989 і 1991 гадах ступень магістра мастацтва і ступень доктара філасофіі, абедзве ў галіне эканамічных навук[16].
Кар’ера
[правіць | правіць зыходнік]Імбенс выкладаў у Гарвардскім універсітэце (1990—1997, 2006—2012), Тылбургскім універсітэце (1989—1990), Каліфарнійскім універсітэце ў Лос-Анджэлесе (1997—2001) і Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі (2002—2006). Спецыялізуецца на эканаметрыцы, якая з’яўляецца асаблівым метадам для атрымання прычынна-следчых вывадаў. У 2019 годзе стаў рэдактарам Econometrica і будзе працаваць на гэтай пасадзе да 2023 года[17]. Па стане на 2021 год ён з’яўляецца прафесарам прыкладной эканаметрыкі і эканомікі ў Стэнфардскай вышэйшай школе бізнесу. Імбенс таксама з’яўляецца старэйшым навуковым супрацоўнікам Стэнфардскага інстытута даследаванняў эканамічнай палітыкі і прафесарам эканомікі ў Школе гуманітарных і прыродазнаўчых навук інстытута[18].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Stanford_University_from_Hoover_Tower_January_2013_002.jpg/220px-Stanford_University_from_Hoover_Tower_January_2013_002.jpg)
Імбенс з’яўляецца членам Эканаметрычнага таварыства (2001) і Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (2009)[19][20]. Быў абраны замежным членам Каралеўскай нідэрландскай акадэміі мастацтваў і навук у 2017 годзе[21][22]. У 2020 годзе быў абраны членам Амерыканскай статыстычнай асацыяцыі[23].
Эканаметрыка і праца па прычынна-следчых сувязях
[правіць | правіць зыходнік]Працуючы з іншымі эканамістамі, уключаючы Джошуа Ангрыста і Алана Кругера, Імбенс засяродзіўся на распрацоўцы метадалогій і структур, якія дапамагаюць эканамістам выкарыстоўваць рэальныя сітуацыі, вядомыя як натуральныя эксперыменты, для праверкі рэальных тэорый. У прыватнасці, праз сваё даследаванне ён дапамог прааналізаваць прычынна-следчыя сувязі. Некаторыя з палажэнняў праблем, прааналізаваных у яго даследаванні, уключалі ўплыў вышэйшай адукацыі або дадатковых гадоў адукацыі на заробкі[24]. Яго рамкі для вывучэння прычынна-следчых сувязяў знайшлі прымяненне ў шматлікіх іншых галінах, уключаючы сацыяльныя і біямедыцынскія навукі[25]. Яго праца дала даследчыкам у розных дысцыплінах інструменты для разумення абмежаванняў рэальных эксперыментаў, што палепшыла іх здольнасць лепш разумець эфекты ўмяшанняў, заснаваных на палявых і эксперыментальных дадзеных. Метадалогіі былі карыснымі для даследчыкаў, каб аналізаваць такія разнастайныя даследчыя праблемы, як вывучэнне ўплыву новых правілаў на эканамічную дзейнасць і на эфектыўнасць новых лекаў для пацыентаў[18].
У адным са сваіх першых супрацоўніцтваў з Ангрытам Імбенс прадставіў мадэль пад назвай Сярэдні мясцовы эфект лячэння, якая дапамагла даследаванням зрабіць прычынна-следчыя высновы з дадзеных назіранняў. Развіваючы мадэль у артыкуле Econometrica ў 1994 годзе пад назвай «Ідэнтыфікацыя і ацэнка сярэдніх мясцовых эфектаў лячэння», яны выкарысталі ідэю натуральных эксперыментаў, якія ўяўлялі сабой падзеі і сітуацыі ў рэальным свеце ў параўнанні з кантраляванымі ўмовамі для вывучэння наступстваў ключавых змен. Пры гэтым вучоныя скарысталася выпадковасцю ролі і выпадковасцю, якая натуральна адбываліся ў рэальным свеце, а не кантраляванымі мадэляваннямі, якія маглі быць дарагімі, працаёмкімі або нават неэтычнымі[26][18]. Дакумент і мадэль аказалі значны ўплыў на іншыя даследаванні ў эканаметрыцы, статыстыцы і іншых галінах[18].
У адным з рэальных прыкладанняў мадэлі, якое будзе мець наступствы для палітыкаў, Імбенс супрацоўнічаў са статыстыкам Дональдам Рубінам і эканамістам Брусам Сасердотам, каб вывучыць уплыў незаробленых прыбыткаў на прапанову працоўнай сілы. Група вывучала наступствы палітычных умяшанняў, такіх як універсальны базавы даход або іншыя федэральныя і дзяржаўныя праграмы дапамогі ў аплаце працы, на гатоўнасць грамадзян удзельнічаць у працоўнай сіле і канчатковы ўплыў на прапанову працоўнай сілы[27].
Каб распрацаваць натуральны эксперымент, група вывучыла пераможцаў латарэі штата Масачусетс, дзе пераможцы атрымлівалі паступовую аплату на працягу многіх гадоў, а не аднаразовую выплату. Пры гэтым група змагла вывучыць прычынныя наступствы гарантаванага даходу. Яны выявілі, што выйгрыш у латарэю меў толькі невялікі ўплыў на тое, колькі людзі працавалі. Пераможцы 80 000 долараў у год на працягу 20 гадоў некалькі скарацілі свой працоўны час, а тыя, хто выйграў 15 000 долараў у год на працягу 20 гадоў, гэтага не зрабілі. Сярод беспрацоўных, якія гулялі ў латарэю, за шэсць гадоў пасля гульні пераможцы працавалі больш, чым тыя хто не выйграў[18][27].
Некаторыя працы Імбенса былі абагульнены ў кнізе, напісанай сумесна з амерыканскім статыстыкам Дональдам Б. Рубінам, Causal Inference for Statistics, Social, and Biomedical Sciences[25].
Імбенс (разам з праф. С’юзан Атэй) працуе над выкарыстаннем метадаў машыннага навучання, у прыватнасці, мадыфікацый выпадковых лясоў, якія называюцца прычыннымі лясамі[28][29], каб ацаніць гетэрагенныя эфекты лячэння ў мадэлях прычыннага вываду.
Нобелеўская прэмія па эканоміцы
[правіць | правіць зыходнік]Імбенс атрымаў прэмію па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля ў 2021 годзе разам з іншымі эканамістамі Дэвідам Кардам і Джошуа Ангрыстам за ўклад у метадалогіі аналізу прычынна-следчых сувязяў[30]. У сваім прэс-рэлізе, у якім абвяшчаюцца пераможцы, Шведская каралеўская акадэмія навук заявіла: "Лаўрэаты гэтага года — Дэвід Кард, Джошуа Ангрыст і Гвіда Імбенс далі нам новыя ўяўленні аб рынку працы і паказалі, якія высновы аб прычынах і следствах можна зрабіць з натуральных эксперыментаў. Іх падыход распаўсюдзіўся на іншыя галіны і зрабіў рэвалюцыю ў эмпірычным даследаванні "[31].
Асабістае жыццё
[правіць | правіць зыходнік]Імбенс жанаты на эканамістцы С’юзан Атэй з 2002 года[32]. Атэй — калега-эканаміст, якая таксама выкладае ў Стэнфардскай вышэйшай школе бізнесу. Шаферам на вяселлі Імбенса і Атэй быў Джошуа Ангрыст, з якім Імбэнс падзеліў Нобелеўскую прэмію праз 19 гадоў[33].
Мае падвойнае грамадзянства ў ЗША і Нідэрландах.
Бібліяграфія
[правіць | правіць зыходнік]- (with Lisa M. Lynch) Re-employment probabilities over the business cycle. Cambridge, MA: National Bureau of Economic Research, 1993.
- (with Richard H. Spady and Philip Johnson) Information Theoretic Approaches to Inference in Moment Condition Models. Cambridge, Mass.: National Bureau of Economic Research, 1995.
- (with Gary Chamberlain) Nonparametric applications of Bayesian inference. Cambridge, MA: National Bureau of Economic Research, 1996.
- (with Donald B. Rubin and Bruce Sacerdote) Estimating the effect of unearned income on labor supply, earnings, savings, and consumption : evidence from a survey of lottery players. Cambridge, MA: National Bureau of Economic Research, 1999.
- (with V. Joseph Hotz and Jacob Alex Klerman) The long-term gains from GAIN : a re-analysis of the impacts of the California GAIN Program. Cambridge, MA: National Bureau of Economic Research, 2000.
- (with Thomas Lemieux) Regression discontinuity designs: a guide to practice. Cambridge, Mass. : National Bureau of Economic Research, 2007.
- (with Jeffrey M. Wooldridge) Recent Developments in the Econometrics of Program Evaluation. Cambridge, Mass. : National Bureau of Economic Research, 2008.
- (with Karthik Kalyanaraman) Optimal bandwidth choice for the regression discontinuity estimator. Cambridge, Mass.: National Bureau of Economic Research, 2009.
- (with Alberto Abadie) A martingale representation for matching estimators. Cambridge, Mass.: National Bureau of Economic Research, 2009.
- Imbens, Guido W.; Rubin, Donald B. (6 April 2015). Causal Inference for Statistics, Social, and Biomedical Sciences: An Introduction. Cambridge University Press. ISBN 9780521885881.
Зноскі
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #131607545 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 16 кастрычніка 2015.
- ↑ а б https://profiles.stanford.edu/guido-imbens Праверана 28 красавіка 2020.
- ↑ а б в г https://www.gsb.stanford.edu/faculty-research/faculty/guido-w-imbens
- ↑ Czech National Name Authority Database as Linked Data, Báze národních jmenných autorit v podobě propojených dat Праверана 30 красавіка 2021.
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #131607545 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 6 сакавіка 2015.
- ↑ Матэматычная генеалогія — 1997.
- ↑ Fellows of the American Statistical Association database Праверана 10 ліпеня 2021.
- ↑ https://web.archive.org/web/20020617214603/http://www.econometricsociety.org/newfellows.html Праверана 5 красавіка 2023.
- ↑ Haegens, Koen. Nobelprijs voor 'stille en bescheiden man achterin de zaal' die de slimste vragen stelt (гал.). de Volkskrant (11 кастрычніка 2021). Праверана 11 October 2021.
- ↑ The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2021 . nobelprize.org (11 кастрычніка 2021). Архівавана з першакрыніцы 11 October 2021.
- ↑ "The Nobel in economics goes to three who find experiments in real life". The New York Times. 11 October 2021.
- ↑ Haegens, Koen. Nobelprijs voor 'stille en bescheiden man achterin de zaal' die de slimste vragen stelt(нявызн.). de Volkskrant (11 кастрычніка 2021).
- ↑ Linders, Twan. 'Bedachtzame slimmerik' zat in Deurne op school en is nu winnaar van de Nobelprijs . Eindhovens Dagblad (11 кастрычніка 2020).
- ↑ The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2021 (англ.) . NobelPrize.org.
- ↑ Irel, Corydon. Bringing hard science to economics (англ.) . Harvard Gazette (15 сакавіка 2007). Архівавана з першакрыніцы 14 August 2021.
- ↑ Guido Imbens, 1991 Brown Ph.D. recipient, is 2016 – 17 Horace Mann Medal winner . Brown University Department of Economics website (22 мая 2017).
- ↑ Editorial Board | The Econometric Society . www.econometricsociety.org. Архівавана з першакрыніцы 2 March 2021.
- ↑ а б в г д Guido Imbens wins Nobel in economic sciences . Stanford News. Архівавана з першакрыніцы 12 October 2021.
- ↑ Econometric Society Fellows, October 2016 . Econometric Society. Архівавана з першакрыніцы 7 July 2019. Праверана 14 May 2017.
- ↑ List of active members by class . American Academy of Arts and Sciences (27 кастрычніка 2016). Архівавана з першакрыніцы 3 July 2017. Праверана 14 May 2017.
- ↑ KNAW kiest 26 nieuwe leden(недаступная спасылка). Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (10 мая 2017). Архівавана з першакрыніцы 25 мая 2019. Праверана 14 May 2017.
- ↑ Guido Imbens(недаступная спасылка). Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. Архівавана з першакрыніцы 14 мая 2017. Праверана 8 лютага 2022.
- ↑ ASA Fellows list . American Statistical Association. Архівавана з першакрыніцы 21 May 2020. Праверана 1 June 2020.
- ↑ Smialek, Jeanna (11 October 2021). "The Nobel in economics goes to three who find experiments in real life". The New York Times [амерыканская англійская].
- ↑ а б Imbens, Guido W. (2015). Causal Inference for Statistics, Social, and Biomedical Sciences: An Introduction. Праверана 12 October 2021.
- ↑ D., Angrist, Joshua. Identification and Estimation of Local Average Treatment Effects.
{{cite book}}
: Папярэджанні CS1: розныя назвы: authors list (спасылка) - ↑ а б Imbens, Guido W.; Rubin, Donald B.; Sacerdote, Bruce I. (1 September 2001). "Estimating the Effect of Unearned Income on Labor Earnings, Savings, and Consumption: Evidence from a Survey of Lottery Players". American Economic Review(англ.). 91 (4): 778–794. doi:10.1257/aer.91.4.778. ISSN 0002-8282. Праверана 14 October 2021.
- ↑ Causal Tree R package; Authors -- Susan Athey, Guido Imbens, Yangyang Kong & Vikas Ramachandra .
- ↑ Recursive partitioning for heterogeneous causal effects; Authors -- Susan Athey and Guido Imbens(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 29 ліпеня 2021. Праверана 8 лютага 2022.
- ↑ The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2021 (англ.) . NobelPrize.org. Архівавана з першакрыніцы 11 October 2021.
- ↑ "The Prize in Economic Sciences 2021" (PDF) (Press release).
- ↑ "Economist as Engineer".
{{cite journal}}
: Шаблон цытавання journal патрабуе|journal=
(даведка) - ↑ Guido Imbens wins Nobel in economic sciences .
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Нарадзіліся 3 верасня
- Нарадзіліся ў 1963 годзе
- Нарадзіліся ў Паўночным Брабанце
- Выкладчыкі Гарвардскага ўніверсітэта
- Выкладчыкі Стэнфарда
- Члены Нідэрландскай каралеўскай акадэміі навук
- Члены Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук
- Члены Амерыканскай статыстычнай асацыяцыі
- Камандоры ордэна Нідэрландскага льва
- Правадзейныя члены Эканаметрычнага таварыства
- Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па эканоміцы
- Асобы
- Вучоныя паводле алфавіта
- Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з Нідэрландаў