aanlijmen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aanlijmen
Inflection
[edit]Conjugation of aanlijmen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanlijmen | |||
past singular | lijmde aan | |||
past participle | aangelijmd | |||
infinitive | aanlijmen | |||
gerund | aanlijmen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | lijm aan | lijmde aan | aanlijm | aanlijmde |
2nd person sing. (jij) | lijmt aan, lijm aan2 | lijmde aan | aanlijmt | aanlijmde |
2nd person sing. (u) | lijmt aan | lijmde aan | aanlijmt | aanlijmde |
2nd person sing. (gij) | lijmt aan | lijmde aan | aanlijmt | aanlijmde |
3rd person singular | lijmt aan | lijmde aan | aanlijmt | aanlijmde |
plural | lijmen aan | lijmden aan | aanlijmen | aanlijmden |
subjunctive sing.1 | lijme aan | lijmde aan | aanlijme | aanlijmde |
subjunctive plur.1 | lijmen aan | lijmden aan | aanlijmen | aanlijmden |
imperative sing. | lijm aan | |||
imperative plur.1 | lijmt aan | |||
participles | aanlijmend | aangelijmd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Derived terms
[edit]- aanlijming (archaic)