aantreffen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aantreffen
- (transitive) to find, encounter, come across
Inflection
[edit]Conjugation of aantreffen (strong class 3b, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aantreffen | |||
past singular | trof aan | |||
past participle | aangetroffen | |||
infinitive | aantreffen | |||
gerund | aantreffen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | tref aan | trof aan | aantref | aantrof |
2nd person sing. (jij) | treft aan, tref aan2 | trof aan | aantreft | aantrof |
2nd person sing. (u) | treft aan | trof aan | aantreft | aantrof |
2nd person sing. (gij) | treft aan | troft aan | aantreft | aantroft |
3rd person singular | treft aan | trof aan | aantreft | aantrof |
plural | treffen aan | troffen aan | aantreffen | aantroffen |
subjunctive sing.1 | treffe aan | troffe aan | aantreffe | aantroffe |
subjunctive plur.1 | treffen aan | troffen aan | aantreffen | aantroffen |
imperative sing. | tref aan | |||
imperative plur.1 | treft aan | |||
participles | aantreffend | aangetroffen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Descendants
[edit]- Afrikaans: aantref