bekrijgen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]bekrijgen
- (transitive, now literary) to war against
- Synonym: beoorlogen
Inflection
[edit]Conjugation of bekrijgen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | bekrijgen | |||
past singular | bekrijgde | |||
past participle | bekrijgd | |||
infinitive | bekrijgen | |||
gerund | bekrijgen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | bekrijg | bekrijgde | ||
2nd person sing. (jij) | bekrijgt, bekrijg2 | bekrijgde | ||
2nd person sing. (u) | bekrijgt | bekrijgde | ||
2nd person sing. (gij) | bekrijgt | bekrijgde | ||
3rd person singular | bekrijgt | bekrijgde | ||
plural | bekrijgen | bekrijgden | ||
subjunctive sing.1 | bekrijge | bekrijgde | ||
subjunctive plur.1 | bekrijgen | bekrijgden | ||
imperative sing. | bekrijg | |||
imperative plur.1 | bekrijgt | |||
participles | bekrijgend | bekrijgd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |