gooien
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch goyen, further etymology debated. Possibly from an ancestor of gauw (“quickly, soon”), although other origins have been suggested.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]gooien
- to throw
Inflection
[edit]Conjugation of gooien (weak) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | gooien | |||
past singular | gooide | |||
past participle | gegooid | |||
infinitive | gooien | |||
gerund | gooien n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | gooi | gooide | ||
2nd person sing. (jij) | gooit, gooi2 | gooide | ||
2nd person sing. (u) | gooit | gooide | ||
2nd person sing. (gij) | gooit | gooide | ||
3rd person singular | gooit | gooide | ||
plural | gooien | gooiden | ||
subjunctive sing.1 | gooie | gooide | ||
subjunctive plur.1 | gooien | gooiden | ||
imperative sing. | gooi | |||
imperative plur.1 | gooit | |||
participles | gooiend | gegooid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Synonyms
[edit]Derived terms
[edit]- aangooien
- achternagooien
- achterovergooien
- achteruitgooien
- afgooien
- begooien
- bijeengooien
- bijgooien
- binnengooien
- buitengooien
- dichtgooien
- doodgooien
- dooreengooien
- doorgooien
- dwarsgooien
- ingooien
- kapotgooien
- langsgooien
- leeggooien
- losgooien
- meegooien
- misgooien
- nagooien
- nedergooien
- neergooien
- omgooien
- omhooggooien
- omlaaggooien
- omvergooien
- ondereengooien
- ondergooien
- opeengooien
- opengooien
- opgooien
- opzijgooien
- overgooien
- overhoopgooien
- platgooien
- rechtgooien
- rondgooien
- samengooien
- stukgooien
- teruggooien
- toegooien
- uiteengooien
- uitgooien
- verdergooien
- vergooien
- volgooien
- voorgooien
- voorovergooien
- voortgooien
- vooruitgooien
- vrijgooien
- weggooien