omkeren
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From om + keren. Compare German umkehren.
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]omkeren
- (transitive or intransitive) to turn around
- (transitive) to reverse
- (transitive) to turn upside down
Inflection
[edit]Conjugation of omkeren (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | omkeren | |||
past singular | keerde om | |||
past participle | omgekeerd | |||
infinitive | omkeren | |||
gerund | omkeren n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | keer om | keerde om | omkeer | omkeerde |
2nd person sing. (jij) | keert om, keer om2 | keerde om | omkeert | omkeerde |
2nd person sing. (u) | keert om | keerde om | omkeert | omkeerde |
2nd person sing. (gij) | keert om | keerde om | omkeert | omkeerde |
3rd person singular | keert om | keerde om | omkeert | omkeerde |
plural | keren om | keerden om | omkeren | omkeerden |
subjunctive sing.1 | kere om | keerde om | omkere | omkeerde |
subjunctive plur.1 | keren om | keerden om | omkeren | omkeerden |
imperative sing. | keer om | |||
imperative plur.1 | keert om | |||
participles | omkerend | omgekeerd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]- Negerhollands: keer om