Francesco Hayez
Francesco Hayez | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Venezia, 1791ko otsailaren 10a |
Herrialdea | ![]() ![]() |
Heriotza | Milan, 1881eko otsailaren 10a (90 urte) |
Hobiratze lekua | Milango monumentuzko hilerria |
Hezkuntza | |
Heziketa | Accademia di Belle Arti di Venezia (en) ![]() Accademia di San Luca Accademia del Regno italico (en) ![]() |
Hizkuntzak | italiera |
Irakaslea(k) | Francesco Maggiotto (en) ![]() Teodoro Matteini (en) ![]() |
Ikaslea(k) | ikusi
|
Jarduerak | |
Jarduerak | margolaria, argazkilaria, litografoa, artista grafikoa eta Irarlea |
Enplegatzailea(k) | Brera Academy (en) ![]() |
Lan nabarmenak | ikusi
|
Mugimendua | Trobadore estiloa Orientalismoa erromantizismoa |
Genero artistikoa | margolaritza historikoa erretratua |
![]() ![]() ![]() |
Francesco Hayez (Venezia, 1791ko otsailaren 10a - Milan, 1882ko otsailaren 11) italiar margolaria izan zen. XIX. mendeko Milango erromantizismoaren artista nagusietakotzat jotzen da. Margolan historikoengatik, alegoria politikoengatik eta erretratuengatik nabarmendu zen.
Haurtzaroan marraztu nahi izan zuen, eta Veneziako arte-zaharberritzaile batekin ikasi zuen. Gero Francesco Maggiotto eta Teodoro Matteini margolarien ikaslea izan zen. Erromatik igaro ondoren, 1814an Joachim Muratek Ulisesi buruzko obra bat enkargatu zion. 1850ean Brerako Akademiako zuzendari izendatu zuten.
Oso margolari emankorra izan zen. Eszena historikoak, biblikoak eta literatura klasikokoak margotu zituen, askotan estilo neoklasikoan. Nobleziako kideen erretratuak ere margotu zituen, baina baita lankide artistenak eta musikarienak ere. Bere lanik ezagunena "Musua" margolana da.
Iruditegia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]-
Autorretratua tigre eta leonekin, c. 1830
-
Musua (1859)
-
Autoerretratua
-
Odaliska etzana (1839)
-
Gian Giacomo Poldi Pezzoliren erretratua
-
Aristoteles (1811)
Galleria dell'Accademia, Venice -
Jerusalemgo tenplua suntsitzea (1867)
-
Gurutzatu egarriak Jerusalemen aurrean (1836–1850)
-
Zazpigarren gurutzada Jerusalemen aurrean (1838-1850)
-
Pargako errefuxiatuak (1831)
-
Foscari biak
-
Siziliako bezperak, 1. eszena (1821–22)
-
Siziliako bezperak, 3. eszena (1821–22)
-
Vittor Pisani askatzea. (1840)
-
Marin Falier dogoaren azken uneak (1867)
-
Esau eta Jakoben topaketa
-
Romeo eta Julietaren azken musua (1823)
-
Beste faborito bat harenean
-
Carlotta Chabert ballerina Venus bezala (1830)
-
Ruth (1835)
-
Maria Magdalena (1825)
-
Odaliska (1867)
-
Susana bainuan (1859)
-
Bainulari biluzia
-
Odaliska liburuarekin (1866)
-
Malenkolia pensatzen (1842)
-
Meditazioa (1851)
-
Ciociara
-
Sanson eta leoia (1842)
-
Don Giulio Vigoni umetan (1830)
-
Antonietta Negroni Prati Morosini kondesa (1852)
-
Antonietta Negroni Prati Morosini (1872)
-
Matilde Juva-Branca (1851)
-
Sant' Antimoko printzesa (1840-1844)
-
Teresa Borri, Alessandro Manzoniren bigarrena emaztea. (1847-1848)
-
Antonietta Tarsis Basilico (1851)
-
Felicina Caglio Perego di Cremnago (1842)
-
Antonietta Vitali Sola(1823)
-
Carolina Zucchi (1825)
-
Antonio Rosmini (1835)
-
Fernando I.a Austriakoa (1840)
-
Massimo d'Azeglio (1860)
-
Alessandro Manzoni (1841)
-
Ninni kondea (1823)
-
Gioachino Rossini (1870)
-
Pompeo Marchesi eskultorea. (1830)
-
Giuseppe Roberti. (1819)
-
Giovanni David
-
Efraim levita (1842–1844)
-
Atleta garailea (1813)