حالت ماده
ظاهر
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Four_Fundamental_States_of_Matter.png/300px-Four_Fundamental_States_of_Matter.png)
در فیزیک، حالت ماده به انگلیسی (State of matter)، یکی از پنج حالت متمایز ماده است که فقط در اثر تغییر دما یا فشار، قابل تبدیل به یکدیگر هستند. در زندگی روزمره، ۴ حالت ماده قابل مشاهدهاند: جامد، مایع، گاز و پلاسما
البته ماده، حالتهای دیگری مانند چگالش بوز-اینشتین و چگالی فرمیونی هم دارد؛ اما این حالتها تنها در شرایط خاصی مشاهده میشوند.
حالت ماده را نباید با فاز ماده یکی دانست.
بیشترین مادهٔ قابل مشاهده در جهان، پلاسما است.[۱]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ It is often stated that more than 99% of the material in the visible universe is plasma. See, for example, D. A. Gurnett, A. Bhattacharjee (2005). Introduction to Plasma Physics: With Space and Laboratory Applications. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 2. ISBN 0-521-36483-3. and K Scherer, H Fichtner, B Heber (2005). Space Weather: The Physics Behind a Slogan. Berlin: Springer. p. 138. ISBN 3-540-22907-8.
{{cite book}}
: نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link). Essentially, all of the visible light from space comes from stars, which are plasmas with a temperature such that they radiate strongly at visible wavelengths. Most of the ordinary (or baryonic) matter in the universe, however, is found in the Outer space, which is also a plasma, but much hotter, so that it radiates primarily as X-rays. The current scientific consensus is that about 96% of the total energy density in the universe is not plasma or any other form of ordinary matter, but a combination of cold dark matter and dark energy.