ویزرشدیو
ظاهر
ویزَرش یا ویزَرشدیو برپایه مزدیسنا دیوی است که تا سه روز پس از مرگ بر روان مرده میتازد و سرانجام روان مردمان گناهکار را با زنجیر تا پل چینود میکشاند. نام او تنها یک بار در وندیداد آمدهاست.[۱]
این دیو را وِزَرش هم خواندهاند و او را یار ِ استویداد دانستهاند.[۲]
واژهشناسی
[ویرایش]این نام در پارسی میانه wīzarš و در اوستایی -vīzarəša به معنای کسیاست که کس یا چیزی را به اینسو و آنسو میکشد.[۱]
پانویس
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه
- ↑ اساطیر ایران، جان راسل هینز، ترجمه: محمدحسین باجلان، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحات: ۱۵۹ و ۱۶۰
منابع
[ویرایش]- مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه. شابک ۹۶۴−۳۲۹−۰۰۹−۳
- جان راسل هینز، اساطیر ایران، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر.