Bundeswehr
Bundeswehr | |
---|---|
![]() | |
![]() | |
![]() | |
Tipo | forzas armadas e parliamentary army |
Data de fundación | 12 de novembro de 1955 |
Eventos/Actividades | sen etiquetar |
Organización subsidiaria | Marinha Alemã, Luftwaffe, sen etiquetar, sen etiquetar, sen etiquetar, sen etiquetar, sen etiquetar, Fernmeldeaufklärungszentrale Nord, sen etiquetar e sen etiquetar |
Premios | BigBrotherAwards |
Sede | Bonn e Berlín |
País | Alemaña e Alemaña do Oeste |
Na rede | |
https://www.bundeswehr.de/ | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
[ editar datos en Wikidata ] |
Bundeswehr (en alemán: [ˈbʊndəsˌveːɐ̯], Defensa Federal) son as Forzas Armadas unificadas de Alemaña e as súas autoridades de administración civil e contratación. Os länder de Alemaña non poden manter as súas propias forzas armadas, xa que a Lei Fundamental de Alemaña estipula que os asuntos de defensa son responsabilidade exclusiva do goberno federal.[1]
Lema
[editar | editar a fonte]O lema actual das forzas armadas alemás é " Wir. Dien. Deutschland " ("Nós. Servir. Alemaña"). O lema expresa a propia imaxe de todos os membros das forzas armadas alemás. Segundo o sitio web oficial, "Nós" refírese á convivencia de camaradería establecida na Bundeswehr e ao lugar sólido de todos os seus membros militares e civís na sociedade. "Servir " é o núcleo da autocomprensión da organización. A "Alemaña " representa os valores do Grundgesetz ("Lei básica" - equivalente á constitución en Alemaña) e a protección dos seus cidadáns. [2][3]
Estrutura
[editar | editar a fonte]En xaneiro de 2014, a Bundeswehr tiña unha forza duns 185.921 soldados activos, o que a convertía na 30ª forza militar máis grande do mundo e a cuarta da Unión Europea, por detrás das Forzas Armadas de Francia, Italia e Reino Unido. Desde o Brexit e a terceira da UE. Ademais, a Bundeswehr conta cuns 144.000 soldados de reserva (2010).
Orzamento
[editar | editar a fonte]Os gastos de mantemento desta organización representaron en 2011 o 1,3 % do PIB alemán.[4]
Lema
Subdivisións
[editar | editar a fonte]A Bundeswehr divídese nunha parte militar (Streitkräfte) e outra civil, coa administración militar (Wehrverwaltung).
- Exército (Heer);
- Mariña (Marine);
- Forza Aérea Alemá (Deutsche Luftwaffe);
- Servizo Médico das Forzas Armadas (Sanitätsdienst der Bundeswehr) ;
- Streitkraftesis; e
- Comando de información e ciberespazo (Kommando Cyber und Informationsraum)
Emprega a uns 183.730 militares (31 de marzo de 2022)[5], co servizo militar suspendido desde 2011. En tempos de paz, a Bundeswehr está dirixida polo ministro de Defensa. Se Alemaña é atacada, o chanceler alemán pasa a ser o xefe da Bundeswehr.
Historia
[editar | editar a fonte]Guerra Fría: 1955-1990
[editar | editar a fonte]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/NATO-2002-Summit.jpg/220px-NATO-2002-Summit.jpg)
Despois da Segunda guerra mundial, a seguridade de Alemaña quedou en mans das forzas de ocupación, dirixidas polas catro grandes potencias aliadas: os Estados Unidos, o Reino Unido, Francia e a Unión Soviética.[4] A nación non ten un exército permanente desde que a Wehrmacht foi disolta en 1946. Cando se fundou a República Federal de Alemaña en 1949, non tiña exército. O país estaba completamente desmilitarizado e os plans para reconstruír as súas forzas armadas foron prohibidos pola regulación aliada. Mesmo a Policía Federal, unha forza móbil e lixeiramente armada de 10.000 membros, non se formou até 1951.[6]
Houbo discusións a principios dos anos 50 entre o Reino Unido, os Estados Unidos de América e Francia sobre se rearmar a Alemaña Occidental ou non. En particular, Francia foi a principal forza contraria á reconstrución do exército alemán (o país fora invadido por eles unha década antes e tamén na Primeira guerra mundial e na Guerra franco-prusiana no século anterior). Porén, baixo a presión dos estadounidenses, o goberno francés acordou o rearme de Alemaña e a admisión na OTAN.[6]
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Leopard_2_A5_der_Bundeswehr.jpg/220px-Leopard_2_A5_der_Bundeswehr.jpg)
A medida que aumentaron as tensións entre a Unión Soviética e Occidente, especialmente despois da Guerra de Corea, os argumentos para rearmar o exército alemán gañaron peso. A República Democrática Alemá estaba armada de maneira extraoficial polos rusos, e comezou a crearse un novo exército, dirixido polo chanceler Konrad Adenauer. O nome da nova forza de combate (Bundeswehr) foi unha creación de Hasso von Manteuffel, un antigo xeneral da Wehrmacht e político liberal. A asemblea do país aprobaría o nome.[7]
A Bundeswehr creouse oficialmente o 12 de novembro de 1955, no 200 aniversario de Gerhard von Scharnhorst. Un paso inicial importante para as novas Forzas Armadas foi educar ao pobo que os seus obxectivos eran "defender o Estado democrático", subordinado á dirección política do país.[8] Figuras clave desta reconstrución, como os xenerais Ulrich de Maizière, Graf von Kielmansegg e Graf von Baudissin, subliñaron que o novo exército se basearía nunha estrutura civil-militar.[9]
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Mikoyan_mig29.jpg/220px-Mikoyan_mig29.jpg)
Despois da sinatura da chamada "Lei Básica da República Federal" en 1955, Alemaña Occidental converteuse oficialmente en membro da OTAN.[10] Un grupo de conselleiros militares estadounidenses axudou na reconstrución e rearme da Bundeswehr. En 1956, reintroduciuse o reclutamento para homes de 18 a 45 anos. En resposta, a Alemaña Oriental comezou a reconstruír abertamente as súas propias forzas armadas, a Nationale Volksarmee (NVA), en 1956, pero o reclutamento alí non foi aprobado até 1962. A Nationale Volksarmee foi disolta oficialmente coa reunificación de Alemaña en 1990. En 2011, a dirección do goberno de coalición de Alemaña acordou suspender o servizo militar obrigatorio a partir do 1 de xullo de 2011. A proposta do ministro de Defensa Karl-Theodor zu Guttenberg foi aceptada durante as conversacións mantidas, a porta pechada, a noite do 9 de decembro de 2012 en Berlín.
Durante a Guerra fría, a Bundeswehr foi a columna vertebral da OTAN en Europa. A súa forza de combate era de 495.000 militares e 170.000 civís. Aínda que o exército era máis pequeno que o de Francia e os Estados Unidos, o historiador John Lewis Gaddis afirmou que a Bundeswehr era "quizais o mellor exército do mundo".[11] Durante ese período, a Bundeswehr non participou en grandes operacións de combate, senón principalmente en misións de adestramento.[12]
Reunificación: 1990
[editar | editar a fonte]Após a reunificación do país en 1990, a Bundeswehr foi reducida a 370.000 efectivos e seguiríase reducindo co paso do tempo. O antigo Exército Nacional Popular (NVA) foi disolto, con partes do seu exército e equipos absorbidos pola Bundeswehr.[13]
Uns 50.000 Volksarmee foron integrados na Bundeswehr o 2 de outubro de 1990. Algúns oficiais (menos que os xenerais e os almirantes) recibiron contratos e soldo limitados. O persoal que prestaba servizo na Bundeswehr, pola súa banda, recibiu novos contratos e patentes, dependendo da súa cualificación e experiencia. En xeral, o proceso de unificación (chamado "Armee der Einheit", ou "Exército de Unidade") foi considerado un éxito.
A reunificación e o final da Guerra fría tamén supuxo unha redución do número de combatentes e equipos nas forzas armadas alemás. Moitos vehículos e avións (a maioría da Alemaña Oriental) foron tirados. Os barcos foron desguazados ou vendidos e moitos soldados foron dados de alta.
Reorientación
[editar | editar a fonte]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/ATF_Dingo_in_German_service_%28Afghanistan%29.jpg/250px-ATF_Dingo_in_German_service_%28Afghanistan%29.jpg)
Un dos cambios políticos máis recentes e significativos para o exército alemán foi a suspensión do servizo militar obrigatorio[4] para os homes en 2011. Ao ano seguinte, anunciouse que comezaría unha reforma do exército e que acabaría reducindo aínda máis os investimentos e o número de soldados que serven no exército.[14] Até decembro de 2012, o número de soldados das forzas armadas alemás reduciuse a 191.000 (fronte aos 370.000 dúas décadas antes), o que corresponde a unha media de 2,3 soldados por cada mil habitantes.[15] O gasto en defensa en Alemaña ascendeu a 31.550 millóns de euros en 2011, o que corresponde ao 1,2% do PIB do país.[16]
Tanto o número de combatentes como o gasto militar é, en comparación, baixo en comparación con outros países europeos como o Reino Unido e Francia, tendo en conta que o país ten unha poboación maior e aínda unha economía máis próspera. Esta postura é criticada por algúns aliados, como Estados Unidos.[17] [18] [4]
En 2015, no medio das tensións entre a OTAN e Rusia en Europa, Alemaña anunciou que ampliaría o seu orzamento militar. O incremento do gasto sería do 6,2% en cinco anos, o que permitiría ao Ministerio de Defensa mellorar as súas forzas armadas.[19] Entre os obxectivos estaba o plan de ampliar o inventario de tanques a 328, pedir máis de 131 vehículos blindados Boxer MRAV, aumentar a frota de submarinos e desenvolver un novo caza para substituír o Panavia Tornado.[20] [21] [22] O país tamén considerou aumentar a súa forza militar,[23] e en maio de 2016 anunciouse un plan para gastar 130.000 millóns de euros en novos equipos para 2030 e un recrutamento de 7.000 soldados adicionais para 2023 na primeira expansión do exército desde o fin da Guerra fría.[24] [25] En febreiro de 2017, o goberno alemán anunciou outra expansión para aumentar o número de soldados profesionais no exército en 20.000 para 2024.[26]
En 2022, ante a invasión de Ucraína por parte de Rusia, Alemaña anunciou un novo aumento do seu orzamento militar, incluíndo 100.000 millóns de euros en novos investimentos, que incluirían a modernización de inventarios e a adquisición de novos equipos, incluídos avións de combate F-35 para o Forza Aérea.[27]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Art 87a (1) Basic Law". Consultado o 7 de xuño de 2011.
- ↑ "Was ist das Selbstverständnis der Bundeswehr?.". Páxina consultada o 28 de marzo de 2020.
- ↑ "Wir. Dienen. Deutschland. Das Selbstverständnis der Bundeswehr." (PDF). xullo de 2011. Consultado o 17 de xaneiro de 2022.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Chris Bowlby (12/06/2017). "Por que a Alemanha reluta em se tornar uma das grandes forças militares" (en portugués). Arquivado dende o orixinal o 18/06/2017. Consultado o 18/06/2017.
- ↑ "Personalzahlen der Bundeswehr". Página acessada em 17 de maio de 2022.
- ↑ 6,0 6,1 Searle, Alaric (2003). Wehrmacht Generals, West German Society, and the Debate on Rearmament, 1949-1959. Westport, CT: Praeger Pub.
- ↑ Aberheim, ‘The Citizen in Uniform: Reform and its Critics in the Bundeswehr,’ in Szabo, (ed.), The Bundeswehr and Western Security, St. Martin’s Press, New York, 1990, p.39.
- ↑ Fritz Erler, ‘Politik und nicht Prestige,’ in Erler and Jaeger, Sicherheit und Rustung, 1962, p.82-3, cited in Julian Lider, Origins and Development of West German Military Thought, Vol. I, 1949-1966, Gower Publishing Company Ltd, Aldershot/Brookfield VT, 1986, p.125
- ↑ Donald Aberheim, 1990, p.37; Donald Aberheim, ‘German Soldiers and German Unity: Political Foundations of the German Armed Forces,’ California Naval Postgraduate School, 1991, p.14, cited in Artur A Bogowicz, ‘Polish Armed Forces of 2000: Demands and Changes Arquivado 22 de febreiro de 2014 en Wayback Machine.,’ NPGS Thesis, março de 2000, 13 de setembro de 2013.
- ↑ Large, David Clay Germans to the Front West German rearmament in the Adenauer era, University of North Carolina Press, 1996 pp244-5 ISBN 0-8078-4539-6
- ↑ John Lewis Gaddis, 'The Cold War - a New History', Penguin Books, London, 2005, p.220
- ↑ Large op.cit. pp263-4
- ↑ Stone, David J. Fighting for the Fatherland: The Story of the German Soldier from 1648 to the Present Day (2006)
- ↑ "Outlook: The Bundeswehr of the future". Consultado o 27 de decembro de 2012.
- ↑ "Die Stärke der Streitkräfte" (en alemán). Consultado o 28 de decembro de 2012.
- ↑ "Verteidigungshaushalt 2011" (en alemán). Consultado o 27 de decembro de 2012.
- ↑ "Defense Secretary Warns NATO of "Dim" Future". 10 de xuño de 2011. Consultado o 27 de decembro de 2012.
- ↑ "US Think Tank Slams Germany's NATO Role". Consultado o 27 de decembro de 2012.
- ↑ Reuters Editorial (17 de marzo de 2015). "Germany to boost mid-term defense spending" (en inglés).
- ↑ "Germany's Army To Procure 131 New Boxer Armored Personnel carriers". 17 de decembro de 2015.
- ↑ "Germany plans to develop new fighter jet to replace Tornado". www.channelnewsasia.com (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 05 de xaneiro de 2016. Consultado o 09 de agosto de 2022.
- ↑ "German military to bring back mothballed tanks". www.dw.com (en inglés).
- ↑ Madeline Chambers (3 de decembro de 2015). "More assertive Germany considers bigger army as Syria vote looms" (en inglés).
- ↑ "In a Reversal, Germany's Military Growth Is Met With Western Relief". 5 de xuño de 2016. Consultado o 2 de marzo de 2017.
- ↑ "Germany Announces First Military Expansion Since Cold War Amid Cyber Threats, US Pressure". 10 de maio de 2016. Consultado o 2 de marzo de 2017.
- ↑ "Germany to Expand Bundeswehr to Almost 200,000 Troops". 21 de febreiro de 2017. Consultado o 5 de marzo de 2018.
- ↑ "Germany commits €100 billion to defense spending". 27 de fevereiro de 2022. Consultado o 11 de abril de 2022.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Bundeswehr |
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Bundeswehr ![]() |