Caída de Constantinopla
Caída de Constantinopla | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Parte de Guerras otomás-bizantinas | |||||||||
![]() Mehmed II entrando en Constantinopla, pintura de Fausto Zonaro, (1854-1929). | |||||||||
| |||||||||
Belixerantes | |||||||||
![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Desertores otománs | ||||||||
Líderes | |||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||||||
Forzas en combate | |||||||||
Otománs
Infantaría: Forzas navais: |
Bizantinos Infantaría:
7 000-10 000 600 desertores otománs[2] Forzas navais: 26 naves | ||||||||
Baixas | |||||||||
Descoñecidas, mais altas. | * 4 000 mortos en total (incluíndo soldados e civís)
|
A caída de Constantinopla (en grego: Ἅλωσις
Xusto antes da conquista turca, Constantinopla era unha capital sen país: o Imperio Bizantino (Imperio Romano de Oriente), que outrora se estendía dende Persia até os Alpes, e tamén polos desertos de Asia, quedara reducido ó interior das murallas da cidade, arrodeada pola forza da nova nación turca. Constantino XI, derradeiro emperador de Bizancio, intuíu o perigo de que Constantinopla, cidade de cultura europea milenaria, caese por mor da supremacía militar dos otománs. Mehmed II, sultán dos turcos, conquistou a cidade, o cal supuxo a fin do antigo imperio bizantino e o comezo da preseza turca en Europa oriental.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Estimacións occidentais "esaxeradas" roldan os 160 000 e os 300 000.
- ↑ "İstanbul'un fethinde 600 Türk askeri, Fatih'e karşı savaştı". Osmanlı Arauştırmalarlı (en turco). Arquivado dende o orixinal o 15 de abril de 2015. Consultado o 04 de decembro de 2018.
- ↑ Philippides, Marios; Hanak, Walter K. (2011). The Siege and the Fall of Constantinople in 1453: Historiography, Topography, and Military Studies (en inglés). Ashgate Publishing, Ltd. pp. p.xiii. ISBN 1409410641.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Caída de Constantinopla ![]() |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Babinger, Franz (1992): Mehmed the Conqueror and His Time. Princeton University Press. ISBN 0-691-01078-1
- Crowley, Roger (2005): 1453: The Holy War for Constantinople and the Clash of Islam and the West. Hyperion. ISBN 978-1-4013-0558-1
- Fletcher, Richard A.: The Cross and the Crescent (2005) Penguin Group ISBN 0-14-303481-2
- Harris, Jonathan (2007): Constantinople: Capital of Byzantium. Hambledon/Continuum. ISBN 978-1-84725-179-4
- Harris, Jonathan (2010): The End of Byzantium. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11786-8
- Melville Jones, John, The Siege of Constantinople 1453: Seven Contemporary Accounts, Amsterdam 1972
- Momigliano, Arnaldo; Schiavone, Aldo (1997). Storia di Roma, 1 (en Italian). Turin: Einaudi. ISBN 88-06-11396-8.
- Murr Nehme, Lina (2003). 1453: The Conquest of Constantinople. Aleph Et Taw. ISBN 2-86839-816-2.
- Pertusi, Agostino, ed. (1976). La Caduta di Costantinopoli, II: L'eco nel mondo [The Fall of Constantinople, II: The Echo in the World] (en italiano) II. Verona: Fondazione Lorenzo Valla.
- Philippides, Marios e Walter K. Hanak, The Siege and the Fall of Constantinople in 1453, Ashgate, Farnham and Burlington 2011.
- Smith, Michael Llewellyn, "The Fall of Constantinople", in History Makers magazine No. 5 (Londres, Marshall Cavendish, Sidgwick & Jackson, 1969) p. 192
- Wheatcroft, Andrew (2003): The Infidels: The Conflict Between Christendom and Islam, 638–2002. Viking Publishing ISBN 0-670-86942-2
- Wintle, Justin (2003): The Rough Guide History of Islam. Rough Guides. ISBN 1-84353-018-X
![]() |
Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |