Waco Kungo
Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado | Angola | ||||
Provincias | Cuanza Sul ![]() | ||||
Poboación | |||||
Poboación | 90.000 (2014) ![]() | ||||
Xeografía | |||||
Altitude | 1.475 m ![]() | ||||
Waco Kungo, tamén coñecida como Waku-Kungo e Uaco Cungo e, antes de 1975 como Santa Comba, é unha cidade e comuna de Angola, sede do municipio de Cela, na costeira provincia de Cuanza Sul.[1]
Xeografía
[editar | editar a fonte]A cidade está situada a unha altitude de 1 475 msnm,[2] a uns 400 km ao sueste de Luanda, na estrada principal de Luanda a Huambo.
A súa superficie é de 4 638 km², e a súa poboación, en 2019, é 12 069 habitantes,[3] polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 2,6 hab./km².
O seu clima é oceánico subtropical (Cfb na clasificación climática de Köppen).
A cidade está servida polo Aeroporto de Waco Kungo de (Código da IATA CEO).
Historia
[editar | editar a fonte]Desde o século XVI, partes cada vez máis grandes de Angola quedaron baixo o control do Imperio portugués. Como parte das reformas administrativas, en 1769, o gobernador portugués de Angola, Francisco Inocêncio de Sousa Coutinho, fundou a provincia de Cuanza Sul. Cela se converteuse nun municipio, e Waku Kungo na súa capital.[4]
Os portugueses chamaron ao lugar Santa Comba, en referencia á cidade portuguesa de Santa Comba Dão. Na década de 1970 foi cambiado o nome da cidade.[5]
O 6 de agosto de 1975, a guerra civil entre a UNITA, o FNLA e o MPLA (1975–2002) obrigou aos habitantes da cidade a abandonar os seus fogares, causando un colapso total das infraestruturas que durou máis de 30 anos mentres a guerra fría persistiu.
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Igreja_Matriz_de_Waku_Kungo_-_panoramio.jpg/200px-Igreja_Matriz_de_Waku_Kungo_-_panoramio.jpg)
A rexión foi feramente disputada e tomada repetidamente polos partidos da guerra civil (o MPLA, coa axuda de tropas cubanas, e a UNITA coa axuda de tropas surafricanas).
Aproximadamente 25 km ao sur da cidade quedaron destruídos, e a ponte, estratexicamente importante, da estrada principal a Huambo, no río Queve,[6] estivo en poder das tropas cubanas. Na rexión aínda hai moitas minas terrestres antipersoas.
A maioría dos residentes de Waku Kungo, daqula Santa Comba Dão, foron rescatados pola Cruz Vermella Internacional e transportados por aire a Portugal.
No curso da guerra foi bombardeada unha escola en 1994, que provocou a morte de 89 nenos.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Juventude cristã em acampamento no Uaco Cungo" Arquivado 31 de maio de 2019 en Wayback Machine.. Jornal de Angola, 29 de xaneiro de 2015. Consultada o 11 de setembro de 2019.
- ↑ Waku Kungo, Angola Page en fallingrain.com (en inglés). Consultado o 11 de setembro de 2019.
- ↑ Angola Cities Database. Consultada o 11 de setembro de 2019.
- ↑ Info Angola. Consultado o 11 de setembro de 2019.
- ↑ Artigo sobre o 41º aniversario da sublevación da cidade Arquivado 16 de xaneiro de 2014 en Wayback Machine. no sitio web oficial O portal de serviços do cidadão de Angola Arquivado 19 de xullo de 2019 en Wayback Machine.. Consultado o 11 de setembro de 2019.
- ↑ Río Queve en Nombres Geográficos (en castelán).
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Waco Kungo ![]() |