alabarda
Galego
Etimoloxía: do xermánico helmbarte, e este de helm (empuñadura) e barte (machado).
Pronuncia: /alaˈ
β aɾða̝/ (AFI)
alabarda (sg: alabarda; pl: alabardas)
- Arma de man consistente dun longo pau e cunha testa de metal formada por unha folla de machado, unha punta de lanza e outra folla máis pequena para enganchar.
Traducións
- Árabe: مطرد (ar)
- Asturiano: alabarda (ast)
- Bosníaco: helebarda (bs)
- Castelán: alabarda (es)
- Catalán: alabarda (ca)
- Checo: halapartna (cs)
- Francés: hallebarde (fr)
- Ido: halbardo (io)
- Inglés: halberd (en)
- Portugués: alabarda (pt)
- Sueco: hillebard (sv)
Asturiano
alabarda (sg: alabarda; pl: alabardas)
Castelán
alabarda (sg: alabarda; pl: alabardas)
Catalán
alabarda (sg: alabarda; pl: alabardas)
Portugués
alabarda (sg: alabarda; pl: alabardas)
Categorías:
- Galego
- Entradas en galego derivadas do xermánico
- Entradas en galego con etimoloxía
- Entradas en galego con transcrición fonolóxica
- Substantivos femininos en galego
- Asturiano
- Substantivos en asturiano
- Castelán
- Entradas en castelán con etimoloxía
- Substantivos en castelán
- Catalán
- Substantivos en catalán
- Portugués
- Substantivos femininos en portugués
- Historia
- Tecnoloxía
- Historia en castelán
- Tecnoloxía en castelán