roubar
![]() |
Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa. |
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués roubar, do latín raubāre, do protoxermánico *raubōną, do protoindoeuropeo *roub ~ *reub-, variante de *reup-.
Pronuncia: /rowˈ
β aɾ/ (AFI)
roubar
- ...
Termos relacionados
Traducións
- Alemán: stehlen (de)
- Bretón: laerezh (br)
- Castelán: robar (es)
- Catalán: robar (ca)
- Chinés:
窃取 (zh) - Francés: dérober (fr), voler (fr)
- Inglés: steal (en), rob (en)
- Italiano: rubare (it), derubare (it)
- Polaco: kraść (pl)
- Portugués: roubar (pt)
- Ruso: красть (ru), воровать (ru)
- Vasco: lapurtu (eu)
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
Infinitivo | roubar |
Xerundio | roubando |
Participio | roubado, roubada, roubados, roubadas |
1 Vostede(s) |
Portugués
Etimoloxía: do galego-portugués roubar, do latín raubāre, do protoxermánico *raubōną, do protoindoeuropeo *roub ~ *reub-, variante de *reup-.
roubar
Categorías:
- Galego
- Entradas en galego derivadas do galego-portugués
- Entradas en galego derivadas do latín
- Entradas en galego derivadas do protoxermánico
- Entradas en galego derivadas do protoindoeuropeo
- Entradas en galego con etimoloxía
- Entradas en galego con transcrición fonolóxica
- Verbos en galego
- Portugués
- Entradas en portugués derivadas do galego-portugués
- Entradas en portugués derivadas do latín
- Entradas en portugués derivadas do protoxermánico
- Entradas en portugués derivadas do protoindoeuropeo
- Entradas en portugués con etimoloxía
- Verbos en portugués