pauperi
Discretiva
![]() |
pauperi dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Modus flexurae | originis |
---|---|---|
pauperī | casus dativus singularis | adiectivi pauper |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /ˈpau̯periː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: pau·pe·rī — morphologica: pauper-i
Loci
[+/-]Marcus Valerius Martialis 40-103 | ||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Cur saepe sicci parva rura Nomenti
- Laremque villae sordidum petam, quaeris?
- Nec cogitandi, Sparse, nec quiescendi
- In urbe locus est pauperi. Negant vitam
- Ludi magistri mane, nocte pistores,
- Aerariorum marculi die toto;
- Hinc otiosus sordidam quatit mensam
- Neroniana nummularius massa,
- Illinc balucis malleator Hispanae
- Tritum nitenti fuste verberat saxum;
- Nec turba cessat entheata Bellonae,
- Nec fasciato naufragus loquax trunco,
- A matre doctus nec rogare Iudaeus,
- Nec sulphuratae lippus institor mercis. —Epigrammata M. Valerii Martialis [1][2]
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber duodecimus. LVII, versus 4 — pauperi
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: pauperi.