(Translated by https://www.hiragana.jp/)
Persekutuan Tanah Melayu - Wikipedia Bahasa Melayu, ensiklopedia bebas Pergi ke kandungan

Persekutuan Tanah Melayu

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
(Dilencongkan daripada Malaya)
Tanah Persekutuan Melayu
Federation of Malaya
1948–1989
Bendera Malaya
Bendera
Lokasi Malaya
Ibu negara
dan bandar terbesar
Kuala Lumpur
Bahasa yang umum digunakanMelayu Cina Tamil
KerajaanPersekutuan sebagai kawasan perlindungan British (1948–1957) Raja berperlembagaan pilihan parlimen persekutuan (1957–1963)
Setiausaha Agung 
• 1948–1989
Tungku Abdul Rahman
Perdana Menteri 
Sejarah 
• Didirikan
1948
• 
1948-1963
• Dibubarkan
1989
Mata wangDolar Malaya (1948–1953)
Dolar Malaya dan Borneo British (1953–1967)

Persekutuan Tanah Melayu (Bahasa Melayu: Persekutuan Tanah Melayu; Jawi: ڤرسكوتوان تانه ملايو), lebih dikenali sebagai Malaya, ialah sebuah negara yang sebelum ini menjadi Malayan Union dan ditukar kepada tanah Persekutuan Melayu

reka bentuk awal bendera Persekutuan Tanah Melayu

Dari tahun 1946 hingga 1948, sebelas negeri membentuk satu koloni mahkota British yang dikenali sebagai Gagasan Malayan Union.[5] Disebabkan tentangan daripada nasionalis Melayu, Malayan Union telah dibubarkan dan digantikan dengan Persekutuan Tanah Melayu, yang memulihkan kedudukan simbolik raja-raja di negeri-negeri Melayu.

Di dalam Persekutuan, sementara negeri-negeri Melayu menjadi naungan United Kingdom, Pulau Pinang dan Melaka kekal sebagai wilayah kolonial British. Seperti Malayan Union sebelum ini, Persekutuan tidak termasuk Singapura, walaupun mempunyai hubungan tradisional dengan Tanah Melayu.

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah digubal oleh Persidangan Pleno British–Melayu antara Jun dan Disember 1946. Pada akhir mesyuarat, Persidangan Pleno menghasilkan "Buku Biru" setebal 100 muka surat.[6] Ia ditandatangani pada 21 Januari 1948 di King House oleh raja-raja Melayu, dan oleh Sir Edward Gent sebagai wakil kerajaan British.[7] Perjanjian itu menggantikan Perjanjian mewujudkan Malayan Union, dan bersedia untuk penubuhan.

Perjanjian Persekutuan

[sunting | sunting sumber]

Perjanjian Persekutuan telah digubal oleh Sidang Pleno Inggeris-Melayu sejak antara Jun-Disember 1946. Pada akhir mesyuaratnya, Sidang Pleno telah menghasilkan apa yang dikenali sebagai Blue Book setebal 100 muka surat.[1]

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah ditandatangani pada 21 Januari 1948 di King House dan diumumkan oleh kerajaan British . Perjanjian ini ditandatangani oleh Raja-Raja Melayu, dan Sir Edward Gent, sebagai wakil Kerajaan British. Perjanjian ini adalah sebagai persediaan ke arah penubuhan Persekutuan Tanah Melayu pada 1 Februari 1948. Perjanjian ini penting kerana ia memansuhkan Malayan Union dan menyatukan negeri-negeri Melayu dalam sebuah Persekutuan untuk pertama kali. Kedudukan Raja-Raja Melayu juga telah dikembalikan.

Antara 1946-1948, 11 buah negeri ini membentuk tanah jajahan British yang dipanggil Malayan Union. Disebabkan bantahan orang Melayu yang dipimpin oleh Dato' Onn Jaafar, Malayan Union dibubarkan dan digantikan dengan Persekutuan Tanah Melayu, yang mengembalikan kedudukan simbolik raja-raja Melayu. Malayan Union dibubarkan secara rasmi pada 21 Januari 1948.[2]

Dalam Perjanjian Persekutuan ini, walaupun negeri-negeri Melayu menjadi negeri naungan British, Pulau Pinang dan Melaka kekal menjadi tanah jajahan. Seperti Malayan Union, persekutuan ini tidak dianggotai Singapura, yang sebelum ini dianggap sebagai sebahagian daripada Malaya.

Tetapi pada 16 Jun 1948 terjadi rampasan kuasa yang diketuai oleh Chin Peng yang menyebabkan banyak pertumpahan darah dan majoriti mangsa adalah British. Disebabkan peristiwa ini, Malaysia menjadi negara komunis sehingga Era kejatuhan Komunisme pada tahun 1989

[3]

Lihat juga

[sunting | sunting sumber]

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]