Barry Galbraith
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/Emil_Terry%2C_Lou_Mucci%2C_Eddie_Zandy%2C_Barry_Galbraith%2C_Bill_Barber%2C_Al_Langstaff%2C_and_Vahe_Takvorian%2C_Columbia_Pictures_studio%2C_New_York%2C_ca._Sept._1947_%28William_P._Gottlieb_08581%29.jpg/260px-thumbnail.jpg)
Fotografie von William P. Gottlieb.
Josef Barry Galbraith (* 18. Dezember 1919 in Pittsburgh; † 13. Januar 1983 in Bennington, Vermont) weer en US-amerikaansch Jazzgitarrist vun den Swing un Cool Jazz.
Leven un Wark
[ännern | Bornkood ännern]Galbraith speel as Autodidakt bi Red Norvo, Teddy Powell un Babe Russin 1941, denn för Claude Thornhill, ünnerbraken dör den Militärdienst van 1942-46. Dornah weer he vör allen as Studiomusiker bi NBC un CBS bit 1955 aktiv. Ansluutend war he an Plattenupnahmen vun Miles Davis un Michel Legrand, Tal Farlow, Coleman Hawkins, John Lewis, Hal McKusick, Oscar Peterson, Max Roach, George Russell, Tony Scott mit. Buterdem hett he de Singerinnen Anita O'Day, Chris Connor, Billie Holiday, Helen Merrill, Sarah Vaughan un Dinah Washington bi Plattenupfnahmen begleit.
1963/64 weer he noch an de Upnahmen to dat Album The Individualism of Gil Evans bedeeligt, 1965 an dat Soundtrack-Album 'Mickey One vun Stan Getz un dat Orchester vun Eddie Sauter. Van 1970 bit 1975 hett Galbraith an dat City College in Cuny ünnerricht, bevör he meest blots noch as Privatlehrer arbeit un wegwiesend Lehrböker för angahnd Jazzgitarristen schreven hett.
Böker
[ännern | Bornkood ännern]- Jazz Guitar Study Series - Guitar Improv 903. Canada, Weybridge 1982
- The Fingerboard Workbook : for guitar. New Albany, Jamey Aebersold
- Mel Bay Barry Galbraith Guitar Solos, Volume 2. Mel Bay Publications, 2003. ISBN 0-7866-6812-1
- Guitar comping vol.3 (+CD) : with bass lines in treble clef. New Albany, Jamey Aebersold
- Solo Guitar (+CD) : 13 Standards. Pacific, Mel Bay Publications. ISBN 0-7866-6508-4
Diskographisch Henwiesen
[ännern | Bornkood ännern]- Clifford Brown: Alone Together (Verve, 1954-56), Clifford Brown with Strings (Emarcy, 1955)
- Jimmy Cleveland And His All Stars: Introducing Jimmy Cleveland (Verve, 1955)
- Gil Evans: The Individualism of Gil Evans (Verve, 1963/64)
- Tal Farlow: Finest Hour (Verve, 1952-56)
- Stan Getz & Eddie Sauter Orchestra: Mickey One (Verve, 1965)
- Coleman Hawkins: Body And Soul (Bluebird, 1939-56), Desafinado (Impulse!)
- Billie Holiday: LaDy In Autumn (Verve, 1946-59)
- Michel Legrand: Legrand Jazz (Phillips, 1958)[1]
- Helen Merrill with Clifford Brown & Gil Evans (Emarcy, 1955-56)
- Max Roach: Alone Together (Verve, 1956-60)
- George Russell: The RCA Victor Jazz Workshop (RCA/Koch, 1956)
- Claude Thornhill: The Transscription Performances 1947 (Hep, 1947)
Literatur
[ännern | Bornkood ännern]- Richard Cook & Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz on CD, 6th Edition, London, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
- Martin Kunzler: Jazzlexikon, Reinbek,. Rowohlt, 1993
- Bielefelder Katalog 1988 & 2002
- Peter Wießmüller: Miles Davis, Schaftlach, Oreos
Anmarken
[ännern | Bornkood ännern]- ↑ Barry Galbraith wark in’ Juni 1958 an de Upnahm vun de Titel Jitterburg Waltz, `Round Midnight, Wild Man Blues un Django mit; anner Mitspeler weer neben Davis un Coltrane Phil Woods, Eddie Costa, Jerome Richardson, Herbie Mann, Betty Glamann, Bill Evans, Paul Chambers as ok de Slagtüüchspeler Kenny Dennis. De Upnahmen keemen eerst bi de franzöösch Columbia Records ünner den Titel Miles Davis - Facets, vgl. Peter Wießmüller: Miles Davis, S. 133 herut