Exoules dike
Exoules dike (Oudgrieks: ἐξούλης δίκη, exoúlēs díkē; "uitzettingsrechtszaak", "onteigeningsrechtszaak") was een soort van rechtszaak in het Oud-Grieks recht.
Het was een aanklacht, gericht tegen hen die een ander van het bezit van een zaak had beroofd, of iemand in het bezit gestoord, of door werkelijk of verondersteld geweld (ἐξαγωγή, exagōgḗ) had verhinderd een zaak in bezit te nemen, waarop deze rechtmatige aanspraak meende te hebben.
Wanneer aan iemand bij rechterlijke uitspraak het eigendomsrecht was toegekend op een stuk vastgoed dat in het bezit van een ander was, en deze evenwel in het bezit bleef, dan stelde de wettige eigenaar eerste een díkē enoikíou (δίκη ἐνοικίου; zo het goed een huis was) in of een díkē karpoũ (δίκη