Toxicocalamus
Toxicocalamus is een geslacht van slangen uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae) en de onderfamilie Elapinae.
Toxicocalamus | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||
Tekening van de kop van Toxicocalamus loriae. | |||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Geslacht | |||||||||||||||||
Toxicocalamus Boulenger, 1896 | |||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||
Toxicocalamus op ![]() | |||||||||||||||||
|
Naam en indeling
bewerkenDe wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door George Albert Boulenger in 1896. Er zijn elf soorten die voorkomen in delen van Azië. De slangen werden eerder aan andere geslachten toegekend, zoals Ultrocalamus, Apistocalamus en Pseudapistocalamus. Er zijn zeventien soorten, inclusief de pas in 2020 beschreven soort Toxicocalamus goodenoughensis.[1]
Verspreiding en habitat
bewerkenDe slangen komen voor in delen van Azië en leven endemisch in Indonesië, de meeste soorten komen alleen voor op Papoea-Nieuw-Guinea.[1] De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken. Ook in door de mens aangepaste streken zoals aangetaste bossen kunnen de dieren worden aangetroffen.
Beschermingsstatus
bewerkenDoor de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan XXX soorten een beschermingsstatus toegewezen. Zes soorten worden 'veilig' (Least Concern of LC), vier als 'onzeker' (Data Deficient of DD) en een soort als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU).[2]
Soorten
bewerkenHet geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
Bronvermelding
bewerkenReferenties
- ↑ a b Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Toxicocalamus.
- ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Toxicocalamus - IUCN Red List.
Bronnen
- (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Toxicocalamus - Website Geconsulteerd 6 juni 2021