Joe Kinnear
Joe Kinnear | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
Persoonlijke informatie | ||||||||
Volledige naam | Joseph Patrick Kinnear | |||||||
Geboortedatum | 27 december 1946 | |||||||
Geboorteplaats | Dublin, ![]() | |||||||
Positie | Verdediger | |||||||
Clubinformatie | ||||||||
Voetbalcarrière geëindigd in 1976 | ||||||||
Jeugd | ||||||||
| ||||||||
Senioren | ||||||||
| ||||||||
Interlands | ||||||||
| ||||||||
Getrainde teams | ||||||||
| ||||||||
|
Joseph Patrick "Joe" Kinnear (Dublin, 27 december 1946 – 7 april 2024) was een betaald voetballer en trainer uit Ierland. Hij speelde als verdediger gedurende zijn carrière, meestal als rechtsachter. Kinnear is een 26-voudig Iers international. Na zijn spelerscarrière werd hij actief als trainer van onder meer Wimbledon, Nottingham Forest en Newcastle United. Daarnaast was hij bondscoach van het Indiaas en Nepalees voetbalelftal.
Clubcarrière
Kinnear bracht 10 seizoenen profvoetbal door bij de Engelse topclub Tottenham Hotspur van 1965 tot 1975. Zijn ontwikkeling genoot Kinnear bij St. Albans City, een Engelse club uit het graafschap Hertfordshire. Zelf is hij afkomstig uit de Ierse hoofdstad Dublin. In 1972 won hij de UEFA Cup met de Spurs. Een Engels onderonsje met Wolverhampton Wanderers staat te boek als de allereerste finale van de UEFA Cup. Tottenham won met 1–2, een 'brace' (twee goals) vanwege Martin Chivers.[1] Hij speelde de finale als rechtsachter naast centrale verdediger Mike England. Met Spurs won hij ook de FA Cup in 1967 en tweemaal de League Cup (1971 en 1973).[2]
Kinnear verliet de Spurs in 1975 en bracht zijn totaal aantal competitiewedstrijden op 196. Hij scoorde twee competitiedoelpunten. Kinnear sloot zijn carrière in 1976 af bij Brighton & Hove Albion aan de Engelse zuidkust.[3] Hij speelde nog zestien competitiewedstrijden voor Brighton, waarin hij een keer scoorde.
Trainerscarrière
Azië
De trainersloopbaan van Kinnear nam in 1983 een aanvang in Saoedi-Arabië bij Al-Shabab als assistent van Dave Mackay.[4] Kinnear was een trouwe volgeling van Mackay. In 1984 was hij de bondscoach van het Indiaas voetbalelftal[5] en drie jaar later kreeg Kinnear dezelfde job toegewezen bij het Nepalees voetbalelftal.[6]
Terugkeer naar Engeland
Vanaf 1989 begon Kinnear aan zijn doortocht als trainer in Engeland. Zijn eerste club was Doncaster Rovers, opnieuw onder Mackay en na diens ontslag als interim-manager.
Wimbledon
In 1992 nam Kinnear over van Aston Villa-icoon en gewezen aanvaller Peter Withe bij de Engelse eersteklasser Wimbledon.[7] Met Wimbledon debuteerde hij in 1992 de nieuwe Premier League. Kinnear was bijna acht jaar trainer van Wimbledon. In maart 1999 werd hij geveld door een hartaanval, die hij overleefde.[8] Hij legde echter zijn functie als trainer van Wimbledon om gezondheidsredenen neer. De club degradeerde in 2000 uit de Premier League.[9]
Luton Town en Nottingham Forest
Kinnear keerde pas terug in 2001 en werd aangesteld als coach van Luton Town.[10] Op 11 februari 2004 kreeg Kinnear tweedeklasser Nottingham Forest onder zijn hoede, maar werd gauw ontslagen.[11][12]
Newcastle United
In het seizoen 2008/09 had Kinnear de leiding over Premier League-club Newcastle United.[6][13] Op 7 februari 2009 werd Kinnear in allerijl naar het ziekenhuis gebracht en onderging met spoed een openhartoperatie.[14] Hij stopte bijgevolg als trainer en het scenario uit 1999 deed zich weer voor. In 2009 degradeerde Newcastle onder clubicoon Alan Shearer uit de Premier League.[15] Kinnear ging in 2013 opnieuw bij Newcastle aan de slag als Director of Football. Hij stapte af van deze functie in februari 2014.[16]
Kinnear overleed op 7 april 2024 op 77-jarige leeftijd. Hij leed sinds 2015 aan vasculaire dementie.[17]
Erelijst
Competitie | ||
---|---|---|
Aantal | Jaren | |
![]() | ||
FA Cup | 1× | 1966/67 |
League Cup | 2× | 1970/71, 1972/73 |
UEFA Cup | 1× | 1971/72 |
FA Charity Shield | 1× | 1967 |
Zie ook
Externe links
- Profiel Joe Kinnear op Premier League.com
- Spelersprofiel van Joe Kinnear op Transfermarkt.nl
- Trainersprofiel van Joe Kinnear op Transfermarkt.com
- ↑ (en) Martin Chivers on Tottenham's 1972 UEFA Cup win UEFA, 21 oktober 2015. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
- ↑ (en) Joe Kinnear angers Newcastle fans again with incoherent interview, saying: 'I'm head and shoulders above the rest' The Daily Telegraph, 2 juli 2013. Gearchiveerd op 13 april 2021.
- ↑ (en) Joe Kinnear’s short stay at Brighton The Goldstone Wrap, 1 juli 2013. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
- ↑ (en) Joe Kinnear’s Worst Lies Yet, Enough Is Enough The Mag, Geraadpleegd op 27 juni 2020. Gearchiveerd op 28 november 2020.
- ↑ (en) A celebration of when Joe Kinnear told everyone to f*ck off Planet Football, 25 september 2018. Gearchiveerd op 2 april 2023.
- ↑ a b (en) Joe Kinnear recalls days in Nepal as he lifts Newcastle from Premier League base camp The Daily Telegraph, 2 november 2008
- ↑ (en) Steve Tongue: Newcastle director of football Joe Kinnear was one of the boys and a breath of fresh air[dode link] The Independent, 19 juni 2013
- ↑ (en) Kinnear has heart attack The Guardian, 3 maart 1999. Gearchiveerd op 9 december 2022.
- ↑ (en) Wimbledon lose heart and status The Guardian, 14 mei 2000. Gearchiveerd op 9 juni 2021.
- ↑ (en) Kinnear back where he belongs The Guardian, 17 maart 2001. Gearchiveerd op 13 april 2023.
- ↑ (en) Kinnear second time lucky with Forest The Guardian, 11 februari 2004. Gearchiveerd op 13 april 2023.
- ↑ (en) Newcastle appoint Kinnear as interim manager The Guardian, 26 september 2008. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
- ↑ (en) Kinnear: A man you can swear by The Guardian, 28 december 2008. Gearchiveerd op 17 april 2023.
- ↑ (en) Newcastle manager Kinnear rushed to hospital The Guardian, 7 februari 2009
- ↑ (en) Agony for Alan Shearer as own goal sinks Newcastle United The Guardian, 24 mei 2009. Gearchiveerd op 1 januari 2023.
- ↑ (en) Joe Kinnear resigns as Newcastle United director of football BBC, 3 februari 2014. Gearchiveerd op 12 november 2020.
- ↑ (en) Former Wimbledon and Newcastle manager Joe Kinnear dies aged 77 after long battle with vascular dementia