Grethe Auer
Grethe Auer | ||||
---|---|---|---|---|
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Margarethe Emma 'Grethe' Auer | |||
Geboren | 25 juni 1871 | |||
Geboorteplaats | Wenen | |||
Overleden | 16 juli 1940 | |||
Overlijdensplaats | Berlijn | |||
Land | ![]() | |||
Beroep | schrijfster | |||
|
Margarethe Emma 'Grethe' Auer (Wenen, 25 juni 1871 - Berlijn, 16 juli 1940) was een Zwitsers-Oostenrijkse schrijfster.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Grethe Auer werd in 1871 in Wenen geboren; zij was een van de vijf kinderen van de Zwitserse architect Hans Auer en zijn Weense echtgenote Marie Elise Henking. In 1888 verhuisde ze naar Bern waar ze filosofie en literatuurwetenschap studeerde. Ze sloot haar studie af met een promotie. Haar ganse leven bleef ze verbonden met de Zwitserse letterkundigen Otto von Greyerz en Rudolf von Tavel. Van 1898 tot 1903 woonde Auer in Marokko bij haar broer, voor wie ze het huishouden regelde. In deze jaren publiceerde zij vertellingen, zowel in boekvorm (Marokkanische Erzählungen, 1904) als in Zwitserse kranten. Ook deed ze hier inspiratie op voor Ibn Chaldun (1925).
In 1905 keerde zij terug naar Bern. Het jaar erop verhuisde ze naar Berlijn, waar ze Bruno Gustav Güterbock, een professor in de archeologie leerde kennen. Ze trouwden in 1907. Uit het huwelijk werden twee zonen geboren: de latere hettitoloog Hans Gustav Güterbock (1908-2000) en Bruno (bijgenaamd "Bärle") Güterbock (1911-1951). Het gezin woonde in Berlijn, waar Auer in 1940 overleed.
Haar gepubliceerde werken omvatten naast confrontaties met de Arabische cultuur ook historische romans, zoals Bruchstücke aus den Memoiren des Chevalier von Roquesant (1907) en Bonvouloir (1930), en korte verhalen, zoals Gabrielens Spitzen (1919).
Werken (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]- (de) Marokkanische Erzählungen, 1904.
- (de) Bruchstücke aus den Memoiren des Chevalier von Roquesant, 1907.
- (de) Gabrielens Spitzen, 1919.
- (de) Koenig Echnaton in El-Amarna (met illustraties van Clara Siemens), 1922.
- (de) Ibn Chaldun, 1925.
- (de) Bonvouloir, 1930.
Bronnen
[bewerken | brontekst bewerken]- Grethe Auer, Wenn ich mein Leben betrachte... Wien – Bern – Marokko – Berlin. Erinnerungen, im Auftrag von Hans Gustav Güterbock hrsg. von Herzeleide Henning. Berlin: Stapp, 1995.
- Auer, Grethe. In: Petra Budke, Jutta Schulze (Hrsg.), Schriftstellerinnen in Berlin 1871 bis 1945. Ein Lexikon zu Leben und Werk. Orlanda Frauenverlag, Berlin 1995, p. 30-31.
- Franz Brümmer, "Güterbock, Grete". In: Lexikon der deutschen Dichter und Prosaisten vom Beginn des 19. Jahrhunderts bis zur Gegenwart, Band 3. Reclam, Leipzig 1913, p. 15-16.
- "Güterbock, Grete". In: Elisabeth Friedrichs, Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon. Metzler, Stuttgart 1981, ISBN 3-476-00456-2, (Repertorien zur deutschen Literaturgeschichte 9), S. 110.
- Karin Marti-Weissenbach, "Auer, Grethe". In: Historisches Lexikon der Schweiz (HLS).
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Grethe Auer in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 31 januari 2021), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Grethe Auer op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.