Rhynchocyon stuhlmanni
Rhynchocyon stuhlmanni IUCN-status: Niet geëvalueerd (2022) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Rhynchocyon stuhlmanni Matschie, 1893 | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Verspreidingsgebied van Rhynchocyon stuhlmanni. | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
|
Rhynchocyon stuhlmanni is een zoogdier uit de familie van de springspitsmuizen (Macroscelididae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Paul Matschie in 1893.[1]
Uiterlijke kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De soort lijkt op het gevlekt slurfhondje (Rhynchocyon cirnei). Een onderscheidend kenmerk van deze soort is de geheel witte staart, van de basis tot de punt. De soort heeft een kop-romplengte van 24 tot 30 centimeter en een staartlengte van 22 tot 26,5 cm. De oorlengte is ongeveer 3 cm en de lengte van de achterpoten 8 tot 9 cm.[2]
Taxonomie
[bewerken | brontekst bewerken]De soort werd lang als ondersoort van het gevlekt slurfhondje (Rhynchocyon cirnei) gezien,[3] maar wordt sinds 2017 als aparte soort beschouwd.[4]
Voorkomen
[bewerken | brontekst bewerken]De soort komt voor in het noorden van Congo-Kinshasa en Oeganda.
- ↑ Mammal Diversity Database (2022). Rhynchocyon stuhlmanni Matschie, 1893. Mammal Diversity Database (Version 1.10). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 09-07-2023.
- ↑ Heritage, S. (2018). Family Macroscelididae (Sengis). In R. A. Mittermeier & D. E. Wilson (Eds.), Handbook of the Mammals of the World – Volume 8 Insectivores, Sloths and Colugos (Vol. 8). Barcelona, Spain: Lynx Edicions ISBN 978-84-16728-08-4.
- ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Macroscelidea". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 84. ISBN 978-0-8018-8221-0.
- ↑ Carlen, E. J., Rathbun, G. B., Olson, L. E., Sabuni, C. A., Stanley, W. T., & Dumbacher, J. P. (2017). Reconstructing the molecular phylogeny of giant sengis (Macroscelidea; Macroscelididae; Rhynchocyon). Molecular phylogenetics and evolution, 113, 150-160.