ken
- Geluid: ken (hulp, bestand)
- IPA: / kɛn / (1 lettergreep)
- (Noord-Nederland): /kɛn/
- (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /kɛn/
- ken
vervoeging van |
---|
kennen |
ken
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kennen
- Ik ken.
- gebiedende wijs van kennen
- Ken!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kennen
- Ken je?
- Het woord ken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
ken (onveranderlijk)
- (spreektaal) wippen, naaien
- «C’est vrai qu’on bandait à peine mais on voulait déjà ken.»
- Toegegeven, we kregen 'm nauwelijks omhoog, maar we wilden eigenlijk al van bil.[1]
- «C’est vrai qu’on bandait à peine mais on voulait déjà ken.»
- (spreektaal) naaien, belazeren
- ↑ Neg Marron. 2000. "Le Bilan", in l’album Le bilan.
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Ken_-_sitelen_pona_in_Sonja_Lang%27s_handwriting.svg/220px-Ken_-_sitelen_pona_in_Sonja_Lang%27s_handwriting.svg.png)
- ken
ken
ken
ken
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 3
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 1 lettergreep in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Werkwoordsvorm in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Woorden in het Frans
- Woorden in het Frans van lengte 3
- Woorden in het Frans met audioweergave
- Woorden in het Frans met IPA-weergave
- Verlan
- Werkwoord in het Frans
- Spreektaal in het Frans
- Woorden in het Toki Pona
- Woorden in het Toki Pona van lengte 3
- Woorden in het Toki Pona met audioweergave
- Woorden in het Toki Pona met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Toki Pona
- Werkwoord in het Toki Pona
- Bijvoeglijk naamwoord in het Toki Pona