lastbrief
- last·brief
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | lastbrief | lastbrieven |
verkleinwoord |
de lastbrief m
- geschreven opdracht
- ▸ Het was de secretaris der Gedeputeerde Staten, met feestelijk ceremonieel opgehaald uit het Collegie aan de Tweebaksmarkt, die reglementair de procuraties innam: op elke, wegens stad of grietenij verstrekte lastbrief hadden Gedeputeerde Staten de visitatie; zonder attest uit het Collegie bleef ieder mandaat krachteloos; pas nadat Hunne Mogenden de rechtmatigheid ervan hadden onderzocht, vastgesteld en bestempeld gaf de op naam gestelde procuratie officieel toegang tot de Statenvergadering die eerst dan ook, te weten aanstaande donderdag, haar zesweekse zitting beginnen kon.[2]
- opdracht gegeven door een predikant of kerkenraadslid
- ▸ Er zullen ook besluiten moeten worden genomen. Welke? Dat is evident: het daadwerkelijk weigeren van de lastbrieven van zo’n gemeente door een classis. Het is warempel toch geen onschriftuurlijke gedachte om zonden te weren uit de gemeenten van Christus?[3]
1. geschreven opdracht
- Het woord lastbrief staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ “Gewassen vlees”
(2014), Em. Querido's Uitgeverij
, ISBN 9789021436173
- ↑
Weblink bron
Ds. A. C. Uitslag“Situatie in CGK vraagt om handelen synode” (18 juni 2019), Reformatorisch Dagblad