La Gàrdia Frainet
![]() |
Vilatge d'Occitània | ![]() |
La Gàrdia Frainet
La Garde-Freinet | ||
---|---|---|
![]() | ||
Vista generala de la Gàrdia Frainet despuèi lo fòrt. | ||
| ||
| ||
Geografia fisica | ||
| ||
Coordenadas | 43° 19′ 03″ N, 6° 28′ 12″ E | |
Superfícia | 76,64 km² | |
Altituds · Maximala · Mejana · Minimala |
674 m 350 m 60 m | |
Geografia politica | ||
País | ![]() | |
Estat | ![]() | |
Region 93 |
Provença-Aups-Còsta d'Azur | |
Departament 83 |
Var ![]() | |
Arrondiment 831 |
Draguinhan | |
Canton 8314 |
Lo Luc (Grimaud avans 2015) | |
Intercom ZZZZZZZZZ |
CC dau Gof de Sant Tropetz | |
Cònsol | Thomas Dombry (2020-2026) | |
Geografia umana | ||
Populacion Populacion totala (2018) |
1 867 ab. ![]() 1 909 ab. | |
Densitat | 23,92 ab./km² | |
Autras informacions | ||
Còde postal | 83680 | |
Còde INSEE | 83063 |
La Gàrdia Frainet (La Garde-Freinet en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Lo nom de Frainet fai referéncia a l'anciana vila de Fraxinetum onte lei Sarrasins s'establigueron endusqu'au sègle X abans que foguesse conquistada per lo comte Guilhem I de Provença après la batalha de Tortor en 973.
Geografia
[modificar | Modificar lo còdi]Istòria
[modificar | Modificar lo còdi]Lo periòde musulman
[modificar | Modificar lo còdi]Leis originas de La Gàrdia Frainet son mau conoissudas. Un vilatge medievau sembla present sus lo site dempuei lo sègle VIII. Segon la tradicion istoriografica, foguèt conquistat en 889 per un grop d'aventuriers andalós. Lo comptador, dich Fraxinetum, si desvolopèt gràcias a l'arribada de colons que metèron en valor lei tèrras. Despendent dau Califat de Còrdoa, l'endrech foguèt utilizat coma basa per menar d'activitats comercialas e d'incursions armadas dins lo sud-èst de Gàllia. La piratariá èra tanben una activitat importanta car l'endrech èra ben plaçat per atacar lei naviris dei vilas marchandas italianas.
Pasmens, lei recèrcas arqueologicas menadas sus lo territòri comunau an pas permés de confiermar l'emplaçament dau comptador musulman. D'efiech, lo fòrt de Frainet èra lo luòc supausat d'una fortalesa encargada de protegir un desbarcador. Pasmens, segon lei diferents trabalhs menats sus lo site, es un site crestian ocupat a partir dau sègle XII, siá dos sègles après la disparicion de Fraxinetum. La posicion precisa dau comptador es donc pas encara conoissuda e es possible que lei musulmans foguèsson installats sus lo territòri d'una autra comuna dau golf de Sant Tropetz.
La societat dau comptador es tanben desconoissuda, mai en causa de son isolament, la mescla de populacions crestianas e musulmanas es probabla[1]. En 942, lo rèi Ugues d'Arle menèt una premiera ofensiva per tornar conquistar la posicion. Pasmens, coma crenhava egalament una intervencion dau rèi Berenguer II d'Itàlia, preferiguèt finalament conclure una aliança amb lei musulmans. Segon una teoria contestada, auriá permés l'installacion de colons en Mauriana per renforçar sei defensas aupencas[2]. Aquela integracion dins lo jòc politic locau es probable un autre factor permetent d'explicar la subrevida de Fraxinetum. Dins aquò, en 972, lo raubament de l'abat Maiol de Cluny foguèt una error car l'eclesiastic èra fòrça respectat en Provençau. Lo còmte Guilhèm aprofichèt lo sostèn de la Glèisa per atacar lei musulmans provençaus. Après un succès decisiu a la batalha de Tortor, prenguèt lo comptador en 973 e establissèt son poder en Provença Centrala.
La formacion dau vilatge
[modificar | Modificar lo còdi]Au sègle XII, un vilatge medievau dau fòrt Frainet si formèt a la cima d'una còla. Fortificat e dotat d'una cistèrna importanta, permetiá de contrarotlar lo passatge entre la vau de Vidauban e lo golf de Grimaud. Èra constituït per un trentenau d'ostaus e per un ensemble d'abitats trogloditas. Foguèt abandonat dins lo corrent dau sègle XVI.
Patrimòni culturau
[modificar | Modificar lo còdi]-
La glèisa.
-
La fònt.
-
Aut dau lavador.
-
Lavador.
-
Plan dau mercat.
Annèxas
[modificar | Modificar lo còdi]Liames intèrnes
[modificar | Modificar lo còdi]Bibliografia
[modificar | Modificar lo còdi]- Philippe Sénac, Musulmans et Sarrasins dans le sud de la Gaule : VIIIe – XIe siècle, París, Sycomore, 1980.