ronda
Occitan
Etimologia
- De rond.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈɾundo̞/
- provençau /ˈʀũⁿdə/
Nom comun
ronda femenin
Declinason | |
---|---|
Dialècte : lengadocian, gascon | |
Singular | Plural |
ronda | rondas |
[ˈɾundo̞] | [ˈɾundo̞s] |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9d/BookOfNurseryRhymes_p99.jpg/220px-BookOfNurseryRhymes_p99.jpg)
- (polícia e armada) Torn de garda, marcha d'un escabòt de polícia o d'armada seguent un circuit per assegurar la susvelhança e la seguretat
- (polícia e armada, per extension) Lo quita escabòt que fa la garda.
- (musica e dança) Dança en rond que los dançaires se tenon par la man e s'acompanhan de cançons.
- (musica) La quita cançon qu'aconpanha la dança
- (musica) Simbòl de solfègi, de forma circulara, indicant una nòta de 4 temps. Una ronda val doas blancas o quatre negras.
- (estampariá) Caractèr d'estampariá que las letras pòrtan de cambas còrbas, de panças e de boclas arredondidas.
Sinonims
musica e dança
polícia e armada
Derivats
Locucions derivadas
Traduccions
ronda per suscelhar | |
---|---|
|
ronda per dançar | |
---|---|
|
notacion musicala | |
---|---|
|
Forma d'adjectiu
ronda
- femenin singular de rond
Catalan
Etimologia
Prononciacion
- oriental /ˈrondə/ , occidental /ˈronda/
Nom comun 1
ronda femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
ronda | rondes |
Nom comun 2
ronda femenin
- (militar e armada) ronda (oc)
- (per extension) Camin de ronda puèi baloard circular.
- (musica) Serenada de tipe amorós.
Forma de vèrb
ronda
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de rondar
- Segonda persona del singular de l'imparatiu afirmatiu de rondar
Espanhòl
Etimologia
- Benlèu del francés rond.
Prononciacion
- /ˈronda/
- Colómbia (Bogotà) : escotar « ronda »
Nom comun
ronda femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
ronda | rondas |
Nom comun
ronda femenin
- (militar e armada) ronda (oc)
- (per extension) Camin de ronda puèi baloard circular.
- (musica e dança) ronda (oc)
- (convèrsa, negociacion) torn de s'exprimir
- (jòcs) Torn de jogar
- (convivéncia) Torn de convit per un del participants de la taulejada.
Forma de vèrb
ronda
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de rondar
- Segonda persona del singular de l'imparatiu afirmatiu de rondar
Portugués
Etimologia
- Benlèu del francés rond.
Prononciacion
- Portugal /ˈʀõdɐ/
- Brasil /ˈɦõdɐ/ , /ˈxõdə/
Nom comun
ronda femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
ronda | rondas |
- (militar e armada) ronda (oc)
- (per extension) examèn o inspecion minimosa per far bon òrde a quicòm.
- (per extension) Diligéncia per descobrir quicòm
- (musica e dança) ronda (oc).
Categorias :
- occitan
- Noms comuns en occitan
- Formas d'adjectius en occitan
- catalan
- Mots en catalan eissits d’un mot en francés
- Mots en catalan eissits d’un mot en espanhòl
- Noms comuns en catalan
- Vèrbes conjugats en catalan
- espanhòl
- Mots en espanhòl eissits d’un mot en francés
- Noms comuns en espanhòl
- Vèrbes conjugats en espanhòl
- portugués
- Mots en portugués eissits d’un mot en francés
- Noms comuns en portugués