Wahadło radiestezyjne
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Radiesthetic_pendulum.jpg/250px-Radiesthetic_pendulum.jpg)
Wahadło radiestezyjne - jeden z podstawowych przyrządów badawczych radiestety. Wahadło to ma służyć do wykrywania różnego typu źródeł domniemanego promieniowania.
Wahadło radiestezyjne przybiera różne symetryczne kształty, a najczęściej występuje w postaci stożków bądź kul, które są zawieszone na niesprężystym sznurku lub łańcuszku. Większość wahadełek składa się z 10-20 centymetrowej nitki i ciężarka o wadze 20-50 gram; nie jest to oczywiście regułą. Nowym użytkownikom wahadełka sugeruje się, aby sami wybrali najlepszy dla siebie model. Nie stosuje się raczej wahadełek żelaznych, ze względu na ryzyko działań magnetycznych. [1]
Wahadło uniwersalne
Wahadło Uniwersalne opracowane przez radiestetów francuskich (de Belizal'a, Chaumery'ego) i udoskonalone przez polskiego konstruktora sprzętu radiestezyjnego Józefa Baja, stanowi drewniana kula odpowiednio zorientowana w przestrzeni (zaznaczono na niej równik elektromagnetyczny i dwa południki: elektryczny i magnetyczny) zawieszony na metalowym kabłąku.
Ta konstrukcja umożliwia bardzo precyzyjne zaznaczenie na całej powierzchni kuli miejsca emisji lub odbioru każdego rodzaju domniemanego promieniowania radiestezyjnego. Wahadła te są przyrządami radiestezyjnymi, znajdującymi szerokie zastosowanie w diagnostyce radiestezyjnej, chromoterapii (leczenie kolorami), pracach badawczych i poszukiwawczych. Ceniona jest ich uniwersalność.
Zobacz też
- ↑ Książka "Radiestezja" Jean-Lousis Crozier & Jacques Mandorla; ISBN 83-7311-620-6; strony 110-111