Zbigniew Rudnicki
Data i miejsce urodzenia |
1 grudnia 1928 |
---|---|
Data śmierci |
2 kwietnia 2000 |
Minister łączności | |
Okres |
od 3 kwietnia 1980 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Gr%C3%B3b_Zbigniewa_Rudnickiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Zbigniewa_Rudnickiego.jpg)
Zbigniew Rudnicki (ur. 1 grudnia 1928 w Stanisławowie, zm. 2 kwietnia 2000) – polski prawnik, polityk i działacz rzemieślniczy. Doktor nauk prawnych, poseł na Sejm PRL VII, VIII i X kadencji, minister łączności w latach 1980–1981, przewodniczący zarządu Centralnego Związku Rzemiosła (1982–1991).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Karola i Marii. Urodził się na Kresach Wschodnich w rodzinie robotniczej. W latach 1947–1949 kształcił się w Akademii Handlowej w Poznaniu, następnie zaś na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, gdzie w 1960 ukończył studia prawnicze, a w 1967 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych.
W 1948 pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Inżynieryjnego w Poznaniu, następnie był zatrudniony (w latach 1949–1956) w poznańskiej izbie rzemieślniczej. Działał w Związku Młodzieży Polskiej (1950–1956). Od 1952 należał do Stronnictwa Demokratycznego. W latach 1956–1961 zajmował stanowisko etatowego pracownika Miejskiego Komitetu SD w Poznaniu, następnie zaś m.in. przewodniczącego MK SD (1961–1966) oraz wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu SD (1967–1973). Stronnictwo Demokratyczne rekomendowało go do Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu (1957–1973), w której pełnił funkcję wiceprzewodniczącego (1961–1973).
Od kwietnia 1980 do czerwca 1981 sprawował urząd ministra łączności w rządzie Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. Później przez rok przebywał na emeryturze, następnie od 1982 do 1991 kierował zarządem Centralnego Związku Rzemiosła. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.
Zasiadał we władzach centralnych Stronnictwa Demokratycznego: Centralnym Komitecie (1969–1981; 1985–1989) oraz jego Prezydium (1973–1981; 1985–1989). Był sekretarzem Centralnego Komitetu (1973–1980). Podczas obrad XIV Kongresu SD w kwietniu 1989 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko przewodniczącego CK SD, uzyskując w I turze 189 głosów[1][2]. Uznawany za członka zachowawczej frakcji SD[3][4].
W latach 1976–1985 i 1989–1991 wykonywał mandat posła na Sejm PRL VII, VIII i X kadencji. W wyborach w 1989 uzyskał mandat poselski nr 433 w okręgu wejherowskim, który rozdysponowano z nieobsadzonych mandatów z krajowej listy wyborczej. W trakcie sprawowania mandatu poselskiego przewodniczył Komisji Handlu Wewnętrznego, Drobnej Wytwórczości i Usług (VII kadencja) oraz Komisji Handlu i Usług (X kadencja), był też zastępcą przewodniczącego Komisji do Spraw Samorządu Pracowniczego Przedsiębiorstw (VIII kadencja). W Sejmie X kadencji pełnił obowiązki marszałka seniora z nominacji Rady Państwa. Od września do grudnia 1989 pełnił funkcję przewodniczącego Klubu Poselskiego SD, z której zrezygnował wraz z członkostwem w SD. Nie prowadził działalności partyjnej po zakończeniu kadencji[5].
Był żonaty, miał córkę. Zmarł w 2000, został pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu[6] (pole 8–5–5–31)[7].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Sztandaru Pracy I klasy
- Order Sztandaru Pracy II klasy
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Jóźwiak przewodniczącym CK SD, „Kurier Polski” nr 77 z 19 kwietnia 1989, s. 1.
- ↑ Tadeusz Witold Młyńczak, Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu, Polska Oficyna Wydawnicza „BWG”, Warszawa 1992, s. 98–99.
- ↑ SD, „Gazeta Wyborcza” nr 113 z 10 października 1989, s. 2.
- ↑ SD szlachetnieje, „Gazeta Wyborcza” nr 188 z 25 stycznia 1990, s. 2.
- ↑ Zmarł Zbigniew Rudnicki, „Biuletyn Stronnictwa Demokratycznego” nr 6 z 12 kwietnia 2000, s. 3.
- ↑ Nekrolog, „Gazeta Stołeczna” nr 81 z 5 kwietnia 2000, s. 13.
- ↑ Cmentarze: Rudnicki Zbigniew. poznan.pl. [dostęp 2020-01-05].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny, Interpress, Warszawa 1989, s. 1116.
- Zbigniew Rudnicki, „Tygodnik Demokratyczny” nr 21 z 25 maja 1980, s. 2.
- Sejm i Senat Rzeczypospolitej Polskiej 1989–1991, Kancelaria Sejmu, Warszawa 1991, s. 224.
- Informacje w BIP IPN. [dostęp 2020-01-05].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2011-06-19].
- Absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
- Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego
- Członkowie Związku Młodzieży Polskiej
- Ludzie urodzeni w Stanisławowie
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Pochowani na Cmentarzu na Junikowie
- Politycy Stronnictwa Demokratycznego
- Polscy ministrowie łączności
- Polscy przedstawiciele nauk prawnych
- Posłowie na Sejm kontraktowy
- Posłowie z okręgu Radom (PRL)
- Radni Rady Narodowej miasta Poznania
- Urodzeni w 1928
- Zmarli w 2000