Scooter
![]() H.P. Baxxter z zespołu Scooter w 2019 | |
Rok założenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Gatunek |
happy hardcore[1], breakbeat hardcore[1], rave[1], dance[1], trance[1], techno[1] |
Aktywność |
od 1993 |
Wydawnictwo | |
Powiązania |
Marusha, Dune, Blümchen, Billy Idol, Westbam, Celebrate the Nun |
Skład | |
H.P. Baxxter, Marc Blou, Jay Frog, | |
Byli członkowie | |
Ferris Bueller, Axel Coon, Rick J. Jordan, Phil Speiser DDY (Dirty Disco Youth) Etnik Zarari Michel Simon Sebastian Schilde | |
Strona internetowa |
Scooter – niemiecki zespół muzyczny założony w 1993 roku, wykonujący szeroko rozumianą elektroniczną muzykę taneczną z gatunków: Hard Dance, Happy Hardcore, Trance, Electro, Pop, Hardstyle, UK Hardcore, Jumpstyle, Dance, Electro House, Bigroom, Dubstep, Jungle. Zespół jest uznawany za pionierski w kwestii popularyzacji muzyki określanej współcześnie jako EDM wśród szerokiej publiki – za sprawą popularyzacji tego nurtu w mainstreamowych mediach począwszy od wczesnych lat 90. aż po dzień obecny.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki istnienia
[edytuj | edytuj kod]Zespół rozpoczął działalność w 1993 jako projekt stworzony po rozwiązaniu się zespołu Celebrate the Nun założonego przez frontmana i wokalistę H.P. Baxxtera oraz klawiszowca Rick J. Jordana. Na pierwszym singlu nowej grupy – „Vallée de Larmes” – znalazł się tytułowy utwór wraz z pierwszymi nagraniami i remiksami[2]. Piosenka została wydana jedynie na płycie winylowej. Pierwsze numery zespołu były prezentowane głównie w niemieckich klubach muzycznych. W tym samym roku podczas pierwszego koncertu w Hamburgu wokalista grupy zaczął freestyle do tanecznego utworu instrumentalnego, czego efektem okazał się nowy utwór formacji – „Hyper Hyper”[3]. Zrewolucjonizował on niemiecką muzykę happy hardcore i jako pierwszy singiel tego gatunku dotarł do drugiego miejsca krajowej listy przebojów oraz otrzymał certyfikat platynowej płyty osiągając wynik ponad 700 tys. sprzedanych egzemplarzy.
1994-97: ...and the Beat Goes On!, Our Happy Hardcore, Wicked!, Age of Love
[edytuj | edytuj kod]W grudniu 1994 ukazał się debiutancki album formacji zatytułowany ...and the Beat Goes On!, zawierał 11 piosenek w popularnych w latach 90. stylach happy hardcore i rave[4]. Okazał się on hitem nie tylko w Niemczech, gdzie osiągnął status platynowej płyty, ale także w Polsce, Szwajcarii, Danii i Holandii. Scooter nagrał teledyski do czterech singli z płyty: „Hyper Hyper”, „Move Your Ass!”[5], „Friends”[6] (w których po raz pierwszy użyto charakterystycznego pitched voice, czyli efektu syntezatorowego głosu[7]) oraz „Endless Summer”. W tym samym roku zespół odbył swoją pierwszą trasę koncertową po Niemczech i wystąpił gościnnie w niemieckim talk-show nadawanym na stacji Viva.
W marcu 1996 wydali drugi album pt. Our Happy Hardcore[8], którą promowały single „Let Me Be Your Valentine”[9], „Back in the U.K.”[10] oraz nowa wersja piosenki „Rebel Yell” z repertuaru Billy Idola[11]. Utwory uplasowały się w czołówce europejskich list przebojów. W tym samym roku ukazał się kolejny krążek formacji zatytułowany Wicked![12], z którego pochodzi singiel „I'm Raving”[13] i ,,Break it up". Kolejna płyta w dorobku grupy pt. The Age of Love została wydana w 1997 roku[14], promował ją tytułowy utwór oraz single „Fire!”[15] i „No Fate”[16]. Utwór „Fire!" zostaje wykorzystany w filmie „Mortal Kombat 2: Unicestwienie".
1998–2002: Rough and Touch and Dangerous, No Time to Chill, Back to the Heavyweight Jam, Sheffield
[edytuj | edytuj kod]W 1998 zespół wydał album kompilacyjny pt. Rough and Touch and Dangerous zawierający zbiór wszystkich dotychczasowych singli formacji[17]. Wydawnictwo podsumowało twórczość grupy od 1994 do 1998 roku, okres ten został nazwany przez zespół pierwszym rozdziałem w ich karierze. W tym samym roku ze składu grupy odszedł Ferris Bueller, którego później zastąpił niemiecki DJ – Axel Coon. Na albumie pojawiły się także nagrania z koncertów, remiksy oraz wersje instrumentalne utworów. W lipcu na rynku ukazał się piąty długogrający krążek zespołu pt. No Time to Chill[18], na którym umieszczono takie utwory, jak m.in. „How Much Is the Fish?”[19], „Call Me Mañana”[20], „We Are the Greatest” i „I Was Made for Lovin’ You”, będący coverem piosenki zespołu Kiss[21]. Album osiągnął status platynowej płyty w kraju.
W 1999 grupa zmieniła oficjalne logo wykorzystywane na okładkach płyt z napisu Scooter na symbol megafonu, co stało się tym samym znakiem firmowym wytwórni płytowej, z którą zespół współpracował. Zespół zaczął koncertować nie tylko w Europie, ale także w Brazylii, Argentynie, Rosji, Japonii, Stanach Zjednoczonych oraz na Ukrainie, jako jeden z pierwszych grup zachodnich, grających muzykę elektroniczną, pojawił się także w krajach wschodniej Europy. W sierpniu wydana została kolejna płyta długogrająca zespołu pt. Back to the Heavyweight Jam[22], którą promowały single „Faster Harder Scooter”[23] i „Fuck the Millennium”[24]. W czerwcu 2000 roku do sprzedaży trafił siódmy krążek studyjny grupy pt. Sheffield[25], w 2001 – album pt. We Bring the Noise![26], a w styczniu 2002 roku – składankę Push the Beat for This Jam zawierającą wszystkie single wydane przez grupę w latach 1998–2002[27]. Na reedycji krążka umieszczono dodatkowo zapis audio wykonania na żywo piosenek podczas koncertu w Polsce, remiksy oraz kilka bonusowych utworów zespołu[28].
2002-07: Encore: Live and Direct, The Stadium Techno Experience, Mind the Gap
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2002 zespół nagrał swoją wersję utworu „Nessaja” Petera Maffaya i Rolfa Zuckowskiego[29]. Piosenka zapowiadała nowy album koncertowy pt. Encore: Live and Direct, na którym znalazł się zapis audiowizualny ze styczniowego koncertu formacji w Kolonii. W nowym wydawnictwie znalazły się także wszystkie dotychczasowe teledyski zespołu, wywiady z członkami zespołu oraz quizy muzyczne związane z historią formacji[30]. W lipcu tego samego roku ukazała się kolejna płyta kompilacyjna Scootera pt. 24 Carat Gold nagrana w towarzystwie nowego członka zespołu – Jaya Froga, który zastąpił Alexa Coona[31].
W 2003 premierę miał dziewiąty album studyjny zespołu pt. The Stadium Techno Experience[32], który promowały single „Maria (I Like It Loud)”[33] i „The Night”[34]. W ramach promocji płyty formacja wyruszyła w trasę koncertową, występując m.in. w Norwegii, Turcji, Japonii, Stanach Zjednoczonych i we Francji. W listopadzie ogłoszono, że grupa zgłosiła się do udziału w krajowych eliminacjach do 49. Konkursu Piosenki Eurowizji (12 Points)[35][36][37] z utworem „Jigga Jigga!”[38], z którym zajęła ostatecznie drugie miejsce, przegrywając jedynie ze zwycięzcą selekcji, Maximilianem Mutzkem[39]. Dwa tygodnie przed występem w koncercie finałowym eliminacji, tj. 6 marca, zespół otrzymał nagrodę Echo przyznawaną przez niemiecką branżę muzyczną najpopularniejszym wykonawcom[40]. Na początku listopada tego samego roku zespół wydał swój jubileuszowy, dziesiąty album długogrający zatytułowany Mind the Gap[41], a rok później – płytę pt. Who’s Got the Last Laugh Now?[42], na której znalazły się single „Hello! (Good to Be Back)”[43] i „Apache Rocks the Bottom!”[44]. W czerwcu 2006 roku ukazał się kolejny krążek koncertowy formacji pt. "Excess All Areas" zawierający zapis audio i wideo z koncertu zagranego przez muzyków w Hamburgu. Wydawnictwo zostało wzbogacone o wywiady z członkami zespołu oraz ich fanami, a także o wszystkie teledyski wydane w latach 1994-2006[45]. Niedługo ze składu grupy odszedł Jay Frog, a reszta zespołu postanowiła nagrywać kolejne płyty w studiach muzycznych w Polsce ze względu na niższe koszty produkcji.
2008-10: The Ultimate Aural Orgasm, Jumpin’ All Over the World, Under the Radar Over the Top
[edytuj | edytuj kod]W 2007 członkowie grupy pojawili się gościnnie w talk-show Kuba Wojewódzki. W trakcie programu muzycy zaprezentowali singiel „Behind the Cow”[46] z nowej płyty zatytułowanej The Ultimate Aural Orgasm. Album został nagrany razem z Michaelem Simonem, który został nowym członkiem zespołu[47]. W sierpniu premierę miał nowy singiel formacji – „The Question Is What Is the Question” nagrany w stylu jumpstyle, w którym zaczął tworzyć zespół[48]. W listopadzie tego samego roku na rynku ukazał się trzynasty album studyjny w dorobku Scootera pt. Jumpin’ All Over the World[49], na którym znalazły się takie utwory, jak m.in. „And No Maches”[50] i „I'm Lonely”[51]. W ramach trasy koncertowej promującej wydawnictwo grupa wystąpiła m.in. w Australii. Rok później na rynku europejskim ukazała się reedycja płyty pt. Jumping All Over The World – Whatever You Want, która została wydana aż w 3 wersjach: standardowej (zawierającej nowe wersje piosenek „Lighten Up the Sky” i „I'm Lonely”, singel „Whatever You Want” nagrany wraz z grupą Status Quo[52] oraz 7 utworów z projektu pt. Hands On Scooter, w ramach którego inni wykonawcy nagrali swoje wersje piosenek z repertuaru Scootera[53]), premium (wzbogaconej o zapis wideo z koncertu zespołu w Berlinie) oraz rozszerzonej, do której dodano także płytę DVD ze wszystkimi teledyskami zespołu, koszulką oraz autografem muzyków[54].
W październiku ukazała się kolejna płyta zespołu pt. Under the Radar Over the Top[55], którą promowały single: „J'adore Hardcore”[56], „Ti Sento”[57], „The Sound Above My Hair”[58] i „Stuck on Replay”[59].
Od 2011: The Fifth Chapter, Ace, Forever
[edytuj | edytuj kod]W 2011 muzycy wyruszyli w trasę koncertową zatytułowaną Stuff The Turkey X-Mas Tour. W czerwcu tego samego roku odbył się specjalny koncert pt. The Stadium Techno Inferno, w ramach którego gościnnie wystąpili tacy wykonawcy, jak m.in. Jan Delay i Heinz Strunk. W tym samym roku premierę miał kolejny album zespołu – The Big Mash Up[60], na którym znalazły się single „The Only One”[61], „David Doesn't Eat”[62], „C'est bleu” (nagrany w duecie z Vicky Leandros[63] i „It's a Biz (Ain’t Nobody)”[64]. W listopadzie 2012 roku na rynku ukazał się nowy album formacji pt. Music for a Big Night Out[65] promowany przez utwory „4 AM”[66] i „Army of Hardcore”[67].
W 2013 drugi ze współzałożycieli i klawiszowiec zespołu, Rick J. Jordan, ogłosił odejście ze składu formacji, co tłumaczył chęcią spędzenia większej ilości czasu z przyjaciółmi i rodziną oraz próbą stworzenia nowego i własnego projektu muzycznego .W tym samym roku ukazał się specjalny album kompilacyjny zespołu pt. 20 Years of Hardcore wydany z okazji 20-lecia istnienia projektu[68]. W 2014 roku premierę miał kolejny album zespołu zatytułowany The Fifth Chapter[69]. W grupie pojawia się Phil Speiser, który komponuje i miksuje utwory zespołu specjalną techniką komputerową.
4 stycznia 2016 ogłosił premierę swojego osiemnastego albumu studyjnego pt. Ace, który ukazał się 5 lutego[70]. Płytę promują piosenki takie jak „Riot” i „Oi”. 6 maja tego samego roku pokazał się singiel „Mary Got No Lamb”, który przedstawia koncert zespołu.
3 sierpnia 2017 roku Scooter wystąpił na festiwalu muzycznym ZBFest w Bałakławie na zaanektowanym przez Rosję Krymie. Za nielegalne przekroczenie granicy zespołowi grozi do ośmiu lat więzienia[71]. W tym samym miesiącu przyjechał do Polski, by zagrać koncert w Katowicach w ramach 90. Festiwalu.
W listopadzie 2018 roku Phil Speiser odchodzi z zespołu. Na jego miejsce do czasu zakończenia trasy koncertowej 25 Years Wild and Wicked Tour do zespołu dołącza Etnik Zarari , zaś w marcu 2019 oficjalnym członkiem zespołu zostaje Sebastian Schilde[72].
W 2019 zagrali cztery koncerty w Polsce, w tym dwa w Warszawie, jeden w Katowicach i jeden we Wrocławiu.
Latem 2020 ukazać miał się dwudziesty studyjny album zespołu pt.God Save the Rave, jednak jego premiera ze względu na ograniczenia spowodowane pandemią COVID-19 odbyła się ostatecznie w kwietniu 2021 roku[73].
W grudniu 2022 zespół wydał oświadczenie w którym poinformował o odejściu Michaela Simona ze składu, który postanowił skupić się na solowej karierze. Przy okazji zespół potwierdził podawane przez różne źródła informacje o odejściu drugiego z instrumentalistów Sebastiana Schilde który odszedł prawdopodobnie z powodu konfliktu z pozostałymi członkami[74][75]. W styczniu ogłoszono iż do zespołu dołączyli Mark Blou oraz Jay Frog który powrócił do składu po odejściu w 2006 roku[76].
W styczniu 2023 roku zespół wydał singiel pt. Waste Your Youth, zaś do kin trafił film dokumentalny FCK 2020 – TWO AND A HALF YEARS WITH SCOOTER” będącym podsumowaniem działalności zespołu z ostatnich dwóch i pół lat.[77]
22 marca 2024 ukazał się dwudziesty pierwszy album studyjny zespołu pt. Open Your Mind and Your Trousers.[78]
Członkowie zespołu
[edytuj | edytuj kod]Obecni członkowie
[edytuj | edytuj kod]- H.P. Baxxter – wokal, MC, gitara elektryczna, instrumenty klawiszowe, kompozytor (od 1993)
- Jay Frog – producent, kompozytor, instrumenty klawiszowe(2002 -2006 od 2022)
- Mark Blou – producent, kompozytor, instrumenty klawiszowe (od 2022)
Byli członkowie
[edytuj | edytuj kod]- Ferris Bueller – instrumenty klawiszowe, perkusja, kompozytor, producent (1993–1998)
- Axel Coon – instrumenty klawiszowe, kompozytor, producent (1998–2002)
- Rick J. Jordan – inżynier dźwięku, instrumenty klawiszowe, kompozytor, producent, gitara, bębny, lider zespołu(1993–2014)
- Phil Speiser – producent, kompozytor, instrumenty klawiszowe (2014–2018)
- Michael Simon – producent, kompozytor, instrumenty klawiszowe, DJ ( 2006–2022)
- Sebastian Schilde – producent (2019–2022)
Byli członkowie koncertowi
[edytuj | edytuj kod]- Etnik Zarari - instrumenty klawiszowe (listopad 2018 – marzec 2019)
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Single
[edytuj | edytuj kod]- 1994 – „Vallée de Larmes”
- 1994 – „Hyper Hyper”
- 1995 – „Move Your Ass!”
- 1995 – „Friends”
- 1995 – „Endless Summer”
- 1995 – „Back in the U.K.”
- 1995 – „Back in the Ireland”
- 1996 – „Let Me Be Your Valentine”
- 1996 – „Rebel Yell”
- 1996 – „I’m Raving”
- 1996 – „Break It Up”
- 1997 – „Fire!”
- 1997 – „The Age of Love”
- 1998 – „No Fate”
- 1998 – „How Much Is the Fish?”
- 1998 – „We Are the Greatest/I Was Made for Lovin’ You”
- 1999 – „Call Me Mañana”
- 1999 – „Faster Harder Scooter”
- 1999 – „Fuck The Millennium”
- 2000 – „I’m Your Pusher”
- 2000 – „She’s the Sun”
- 2001 – „Posse (I Need You on the Floor)”
- 2001 – „Aiii Shot the DJ”
- 2001 – „Ramp! (The Logical Song)”
- 2002 – „Nessaja”
- 2003 – „Weekend”
- 2003 – „The Night”
- 2003 – „Maria (I Like It Loud)”
- 2003 – „Jigga Jigga!”
- 2004 – „Shake That!”
- 2004 – „One (Always Hardcore)”
- 2005 – „Suavemente”
- 2005 – „Hello! (Good to Be Back)”
- 2005 – „Apache (Rocks the Bottom)”
- 2007 – „Behind the Cow”
- 2007 – „Lass uns tanzen”
- 2007 – „The Question Is What Is the Question”
- 2007 – „And No Matches”
- 2008 – „Jumping All Over the World”
- 2008 – „I’m Lonely”
- 2008 – „Jump That Rock (Whatever You Want)”
- 2009 – „J’adore Hardcore”
- 2009 – „Ti sento”
- 2009 – „The Sound Above My Hair”
- 2010 – „Stuck on Replay”
- 2011 – „Friends Turbo”
- 2011 – „The Only One”
- 2011 – „David Doesn’t Eat”
- 2011 – „C’est bleu”
- 2012 – „It’s a Biz (Ain’t Nobody)”
- 2012 – „4 A.M.”
- 2012 – „Army of Hardcore”
- 2014 – „Bigroom Blitz”
- 2014 – „Today”
- 2014 – „Call the Police”
- 2014 – „Can’t Stop the Hardcore”
- 2015 – „Radiate”
- 2015 – „Riot”
- 2016 – „Oi”
- 2016 – „Mary Got No Lamb”
- 2017 – „Bora! Bora! Bora!”
- 2017 – „My Gabber”
- 2017 – „In Rave We Trust”
- 2019 – "Rave Teacher"
- 2019 – "God Save The Rave"
- 2020 – "FCK 2020"
- 2021 – "Groundhug day"
- 2022 – "Do Not Sit If You Can Dance"
- 2023 – "Waste Your Youth"
- 2023 – "Techno is back"
- 2023 – "Constellations"
- 2023 – "For Those about the Rave"
Remiksy
[edytuj | edytuj kod]- 1994 – Ultra Sonic – Check Your Head (Scooter Remix)
- 1995 – Interactive – Living Without Your Love (Scooter Remix)
- 1995 – Shahin & Simon – Do The Right Thing (Scooter Remix)
- 1995 – Shahin & Simon – Do The Right Thing (Scooter Radio Remix)
- 1995 – Datura – Angeli Domini Remix (Scooter Remix)
- 2001 – Modern Talking – Win The Race (Scooter Remix)
- 2001 – Marc Et Claude – Loving You (Ratty Remix)
- 2001 – Gouryella – Tenshi (Ratty Remix)
- 2001 – Starsplash – Wonderful Days 2001 (Ratty Remix)
- 2001 – ATB – Hold You (Ratty Mix)
- 2003 – Ron Van Den Beuken – Timeless (Ratty Full On Vocals Remix)
- 2003 – Ron Van Den Beuken – Timeless (Ratty Dub Mix)
- 2005 – Einmusik – Jittery Heritage (Scooter Remix)
- 2005 – Bloodhound Gang – Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss (Scooter Remix)
- 2006 – Deichkind – Remmidemmi (Yippie Yippie Yeah) (Scooter Remix)
- 2008 – Lützenkirchen – Drei Tage Wach (Scooter Remix)
- 2008 – Maximum Spell – I See You (Scooter Remix)
- 2008 – Ultrabeat vs. Darren Styles – Discolights (Scooter Remix)
- 2009 – Die Fantastischen Vier – Troy (Scooter Remix)
- 2009 – Rammstein – Pussy (Scooter Remix)
- 2011 – Within Temptation – Sinéad (Scooter Remix)
- 2011 – Scooter – Suck My Megamix
- 2013 – Helmut Kohl (Scooter Remix)
- 2014 – Beatsteaks – Gentleman Of The Year (Scooter Remix)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Scooter. allmusic.com. [dostęp 2013-07-25].
- ↑ Scooter – Vallée De Larmes. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Hyper Hyper. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ cooter – ...And The Beat Goes On!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Move Your Ass!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Friends. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Endless Summer. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Our Happy Hardcore. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Let Me Be Your Valentine. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Back In The U.K.. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Rebel Yell. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Wicked!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – I'm Raving. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Age Of Love. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Fire. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – No Fate. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Rough And Tough And Dangerous – The Singles 94/98. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – No Time To Chill. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – How Much Is The Fish?. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Call Me Mañana. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – We Are The Greatest / I Was Made for Lovin’ You. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Back To The Heavyweight Jam. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Faster Harder Scooter. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Fuck The Millennium. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Sheffield. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – We Bring The Noise!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Push The Beat For This Jam [The Singles '94'-'02]. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Push The Beat For This Jam (The Second Chapter). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Nessaja. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Encore – Live And Direct. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – 24 Carat Gold. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Stadium Techno Experience. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter vs. Marc Acardipane & Dick Rules – Maria (I Like It Loud). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Night. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: Big names at German national final 2004!. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-11-25. [dostęp 2014-11-11]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: Newest German finalists: Donots and Westbam. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-12-10. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: Tongue-war over German national final. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-01-14. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Jigga Jigga!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ GERMAN NATIONAL FINAL 2004. natfinals.50webs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Oliver Rau: German Echo award for Scooter. [w:] ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-03-07. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Mind The Gap. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Who’s Got the Last Laugh Now?. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Hello! (Good To Be Back). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Apache Rocks The Bottom!. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Excess All Areas. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Behind The Cow. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Ultimate Aural Orgasm. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Question Is What Is The Question?. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Jumping All Over The World. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – And No Matches. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – I'm Lonely. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter vs. Status Quo – Jump That Rock (Whatever You Want). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Jumping All Over The World – Whatever You Want. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Jumping All Over The World – Whatever You Want (Deluxe Edition). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Under The Radar Over The Top. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – J'adore Hardcore. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Ti Sento. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Sound Above My Hair. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Stuck On Replay. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Big Mash Up. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Only One. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – David Doesn't Eat. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter Feat. Vicky Leandros – C'est Bleu. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – It's A Biz (Ain’t Nobody). discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Music For A Big Night Out. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – 4 AM. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – Army Of Hardcore. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – 20 Years Of Hardcore. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – The Fifth Chapter. discogs.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Scooter – New album „ACE“ out on February 5th!! Pre-Order... | Facebook [online], facebook.com [dostęp 2017-12-03] (fr.).
- ↑ Scooter zagrał koncert na zaanektowanym Krymie. Grozi mu więzienie. plejada.pl. [dostęp 2017-08-07]. (pol.).
- ↑ Biography [online], scootertechno.uk [dostęp 2023-09-25] .
- ↑ "God Save The Rave": Scooter veröffentlichen 20. Studioalbum [online], stern.de, 16 kwietnia 2021 [dostęp 2023-09-25] (niem.).
- ↑ Facebook [online], facebook.com [dostęp 2023-09-25] .
- ↑ Janusz Kotoński , Scooter solowym projektem? Rozłam kultowej formacji [online], Shining Beats, 10 grudnia 2022 [dostęp 2023-09-25] (pol.).
- ↑ Facebook [online], facebook.com [dostęp 2023-09-25] .
- ↑ Scooter nie marnuje roku [online], media.universalmusic.pl [dostęp 2023-09-26] (pol.).
- ↑ Facebook [online], facebook.com [dostęp 2024-07-12] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona zespołu
- Dyskografia Scooter w bazie MusicBrainz (ang.)