Alain Daniélou
![]() | |
Pseudonim |
Shiva Sharan |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Alain Daniélou, pseudonim Shiva Sharan[1][2] (ur. 4 października 1907 w Neuilly-sur-Seine[1][2][3], zm. 27 stycznia 1994 w Lozannie[2][3][4]) – francuski indolog i etnomuzykolog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem ministra Charles’a Daniélou i bratem kardynała Jeana Daniélou[5]. Ukończył Collège Sainte-Croix w Neuilly-sur-Seine oraz St. John’s College w Annapolis w stanie Maryland[1]. Do grona jego nauczycieli należeli Charles Panzéra i Max d’Ollone[2]. W 1932 roku odbył podróż do Afryki Północnej i Azji[1][2]. W latach 1935–1949 studiował sanskryt, filozofię, religię i muzykę hinduską na Hindu University w Benares[1][3], następnie od 1949 do 1954 roku był wykładowcą tej uczelni[1][4]. Poznał Rabindranatha Tagore, który zatrudnił go w swojej szkole w Santiniketan[2]. W latach 1954–1956 kierował należącym do Towarzystwa Teozoficznego Research Centre i Adyar Library w Madrasie, od 1956 do 1959 roku był profesorem Institut Français d’Indologie w Pondicherry[1][4][5]. Od 1959 roku był członkiem École française d’Extrême-Orient[1][4][5]. W Indiach dokonał konwersji na śiwaizm[2]. Pobierał nauki u hinduskiego przywódcy duchowego Swami Karpatri[2][5] i tłumaczył jego pisma[2]. W 1960 roku został radcą Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO[1]. W latach 1963–1975 był dyrektorem International Institute for Comparative Music Studies w Berlinie i Wenecji[1][5]. Był autorem ponad 30 publikacji poświęconych Indiom, ich muzyce, filozofii i religii[2].
W 1981 roku otrzymał nagrodę Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO[2]. W 1992 roku został członkiem Indian National Academy of Music, Dance and Theater[2]. Odznaczony został krzyżem kawalerskim (1967) i krzyżem oficerskim (1993) Legii Honorowej, krzyżem oficerskim Orderu Narodowego Zasługi (1974) i krzyżem komandorskim Orderu Sztuki i Literatury (1985)[3].
Wybrane prace
[edytuj | edytuj kod](na podstawie materiałów źródłowych[4])
- Introduction to the Study of Musical Scales (Londyn 1943)
- Northern Indian Music (2 tomy, Kalkuta 1949 i 1953; 2. wydanie pt. The Ragas of Northern Indian Music 1968)
- La Musique du Cambodge et du Laos (Pondicherry 1957)
- Traité de musicologie comparée (Paryż 1959)
- Purānas: Textes des Purānas sur la theorié musicale (Pondicherry 1959)
- Bharaia, Muni, Le Gitālamkāra (Pondicherry 1960)
- Inde (Paryż 1966)
- Sémantique musicale (Paryż 1967)
- La Situation de la musique et des musiciens dans les pays d’orient (Florencja 1971)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 338. ISBN 83-224-0223-6.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Constance A. Jones, James D. Ryan: Encyclopedia of Hinduism. New York: Facts on File, 2007, s. 118–119. ISBN 978-0-8160-5458-9.
- ↑ a b c d Mervyn McLean: Pioneers of Ethnomusicology. Coral Springs: Llumina Press, 2006, s. 129. ISBN 1-59526-596-1.
- ↑ a b c d e Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 788. ISBN 0-02-865527-3.
- ↑ a b c d e Dictionnaire des orientalistes de langue française. Paris: Éditions Karthala, 2012, s. 271. ISBN 978-2-8111-0790-1.
- ISNI: 0000000109168721, 0000000368557377
- VIAF: 76314108, 250800484, 250815422, 251085825
- LCCN: n50047284
- GND: 119503964
- NDL: 00557322
- BnF: 11898556g
- SUDOC: 026810735
- SBN: CFIV104520
- NLA: 35033269
- NKC: xx0149936, jo2012701652, jo2012701653, jo2012701660
- BNE: XX901241
- NTA: 068350252
- BIBSYS: 90222454
- CiNii: DA00262969
- Open Library: OL6184890A
- PLWABN: 9810563559705606
- NUKAT: n96024570
- J9U: 987007275931905171
- PTBNP: 160037
- CANTIC: a11155966
- NSK: 000359823
- BNC: 000117219
Ε Β Ε : 255590- BLBNB: 000175196
- LIH: LNB:OnM;=Bg