Benedykt Heydenkorn
Data i miejsce urodzenia |
14 lipca 1906 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
dziennikarz, działacz emigracyjny |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Benedykt Heydenkorn (ur. 14 lipca 1906 w Birczy Starej, zm. 10 października 1999 w Toronto) – polski dziennikarz, działacz emigracyjny, współpracownik paryskiej Kultury.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był wolnym słuchaczem na Uniwersytecie Warszawskim, od 1926 pracował jako dziennikarz, był m.in. warszawskim korespondentem agencji informacyjnej Havas i Berliner Tageblatt. Publikował m.in. w Buncie Młodych.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 aresztowany przez NKWD, zesłany do łagru, uwolniony w 1941, z Armią Andersa opuścił ZSRR, służył w 2 Korpusie Polskich Sił Zbrojnych. Od 1944 do 1946 redagował pismo Dziennik Żołnierza. W 1949 wyjechał do Kanady. Od 1950 do 1957 pracował w piśmie Głos Polski, od 1957 w piśmie Związkowiec, którego został redaktorem naczelnym w 1964. Pod jego kierownictwem Związkowiec stał się największym pismem Polonii kanadyjskiej. Był jednym z założycieli Polsko-Kanadyjskiego Instytutu Badawczego, autorem i wydawcą wielu prac poświęconych polskiej społeczności w Kanadzie, a także pamiętników polskich imigrantów. Współpracował z paryską Kulturą, dla której pisał „Kronikę kanadyjską”. W 1977 przeszedł na emeryturę w Związkowcu, do 1981 był wolontariuszem w Multicultural History Society of Ontario. Od 1992 członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie[1]
W 1980 otrzymał Nagrodę Kultury z okazji 400 numeru pisma - tzw. Nagrodę Przyjaźni i Współpracy
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1990)[2]
- Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (26 marca 1993, za wybitne zasługi w działalności polonijnej)[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wybór członków Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Polskie Towarzystwo Naukowe na Ojczyźnie s. 128. docplayer.pl. [dostęp 2017-05-19].
- ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 55, Nr 4 z 20 grudnia 1990.
- ↑ M.P. z 1993 r. nr 21, poz. 213.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Florian Śmieja Swoje jednak trzeba robić: Benedykt Heydenkorn (1906-1999) w: Archiwum Emigracji nr 3 z 2000
- Aleksandra Ziółkowska-Boehm Korzenie są polskie, Rozdział: O Polonii Kanadyjskiej z Benedyktem Heydenkornem, Warszawa 1992, ISBN 83-7066-406-7
- Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
- Laureaci Nagrody Przyjaźni i Współpracy
- Ludzie związani z paryską „Kulturą”
- Polacy – uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945
- Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941
- Polscy dziennikarze emigracyjni
- Polscy działacze emigracyjni
- Polscy historycy emigracyjni
- Urodzeni w 1906
- Zmarli w 1999
- Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych
- Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Kanadzie po II wojnie światowej