Bulino
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/GRAWERUNEK_BULINO_PETER_GNYP_BLASER93B.jpg/220px-GRAWERUNEK_BULINO_PETER_GNYP_BLASER93B.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Gravers.jpg/220px-Gravers.jpg)
Bulino – rodzaj techniki grawerskiej, charakteryzującej się fotograficzną jakością przenoszonej kompozycji graficznej. Uważana jest za najdoskonalszą grawerską metodę tworzenia obrazu na metalu. Stosowana przez mistrzów tworzy obrazy o fotograficznej niemal dokładności.
Bulino polega na wykonaniu od 700 do 1200 punktów na 1 mm² powierzchni metalu[1]. Ich liczba jest zależna od założonego stopnia precyzji nanoszonej kompozycji. Wykonywane na powierzchni metalu mikropunkciki modyfikują odbicie światła i jego absorpcję, tworząc złudzenie wielu odcieni szarości, tworzących kontrast obrazu. Metoda pozwala uzyskiwać efekt cieni i półcieni oraz daje wrażenie dynamiki ruchu.
Normalna czarno-biała fotografia daje się zdefiniować 16 stopniami szarości. Oko ludzkie jest w stanie rozróżnić od 8 do 12 stopni. W przypadku grawerunku, za mistrzowskie opanowanie techniki bulino uważa się umiejętność tworzenia 4 stopni szarości grawerunku. Górną barierę możliwości bulino stanowi ósmy stopień. „Liniowym” odpowiednikiem „punktowej” techniki bulino jest szrafowanie.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paweł Bombik, Tajemnice grawerunku, Łowiec Polski. lowiecpolski.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-16)].