Diaspora chińska
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Chinatown-gate.thumb2.jpg/220px-Chinatown-gate.thumb2.jpg)
Diaspora chińska (język chiński:
Diaspora chińska (etniczni Chińczycy Han) dzieli się pod względem języka/dialektu i lokalnych tradycji na Hoklo, Hakka, Kantończyków itd., którzy jednak wszyscy określają się sami jako
Stopień asymilacji Chińczyków z kulturą poszczególnych krajów jest bardzo różny: od bardzo wysokiego np. w Tajlandii, do silnego utrzymywania własnej tożsamości etniczno-kulturowej np. w Malezji.
Kraje z największą (ponad 1 mln.) liczbą obywateli pochodzenia chińskiego w Azji to Indonezja, Malezja, Tajlandia, Singapur, Wietnam, Filipiny i Birma, zaś na półkuli zachodniej Stany Zjednoczone i Kanada.
Pierwszymi osobami pochodzenia chińskiego, które osiedliły się na stałe w Polsce, byli Żydzi polscy z kultury aszkenazyjskiej, którzy w średniowieczu zawarli małżeństwa z trzema Chinkami[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kevin Alan Brook: The Jews of Khazaria, Third Edition. Rowman and Littlefield Publishers, 2018, s. 204.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Badania Ohio University. library.ohiou.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-08)].
- Dane statystyczne dotyczące migracji. repository.forcedmigration.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-10)].