Eusuchia
Huxley, 1875 | |
![]() Gawial gangesowy, aligator amerykański i krokodyl amerykański – przedstawiciele trzech współczesnych rodzin Eusuchia | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Podtyp | |
Gromada | |
Podgromada | |
Infragromada | |
Nadrząd | |
(bez rangi) | Crocodyliformes |
(bez rangi) | Mesoeucrocodylia |
(bez rangi) | Neosuchia |
(bez rangi) | Eusuchia |
Eusuchia – grupa archozaurów z kladu Crocodyliformes. Według definicji filogenetycznej przedstawionej w 2003 roku przez Christophera Brochu obejmuje ostatniego wspólnego przodka Hylaeochampsa vectiana, krokodyla nilowego, aligatora amerykańskiego i gawiala gangesowego i wszystkich jego potomków. Tradycyjnie Eusuchia były klasyfikowane w randze podrzędu wewnątrz rzędu krokodyli (Crocodylia), jednak obecnie większość naukowców zawęża obszerność kladu Crocodylia do grupy koronowej, czyli obejmującej ostatniego wspólnego przodka krokodyla nilowego, aligatora amerykańskiego i gawiala gangesowego i wszystkich jego potomków, co sprawia, że Eusuchia staje się grupą obszerniejszą niż Crocodylia[1].
Cechami wiązanymi z przedstawicielami Eusuchia są przodowklęsłe kręgi oraz w pełni wykształcone wtórne podniebienie, tworzone przez kości szczękowe, podniebienne i skrzydłowe[2]. Umożliwia ono krokodylom bezpieczne oddychanie przez nos, podczas gdy reszta ich głowy jest zanurzona w wodzie[3]. Przodowklęsłe kręgi występowały również konwergentnie u bardziej prymitywnych krokodylomorfów[4]. Również cechy podniebienia łączone z Eusuchia pojawiły się wcześniej niż u pierwszych przedstawicieli tego kladu – podniebienie podobne do występującego u przedstawicieli Eusuchia – choć bardziej prymitywne – istniało już u isisfordii, nienależącej do Eusuchia sensu Brochu[5]. W 2008 roku Jeremy Martin i Michael J. Benton przedstawili definicję, według której Isisfordia należałaby do Eusuchia z definicji[6], jednak nie była ona stosowana przez większość innych badaczy. Monofiletyzm grupy Eusuchia od czasów Huxleya nigdy nie został poważnie zakwestionowany, a taksonomiczna zawartość tego kladu jest jedną z najbardziej stabilnych wśród krokodylomorfów[7].
|
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Christopher A. Brochu. Phylogenetic approaches toward crocodylian history. „Annual Review of Earth and Planetary Sciences”. 31, s. 357–397, 2003. DOI: 10.1146/annurev.earth.31.100901.141308. (ang.).
- ↑ Michael J. Benton: Vertebrate Palaeontology. Wyd. trzecie. Blackwell Publishing, 2005, s. 237. ISBN 0-632-05637-1.
- ↑ David Alderton: Crocodiles & Alligators of the World. Blandford Publishing, 1991, s. 67–68. ISBN 0-8160-2297-6.
- ↑ Jack V. Rogers II. Pachycheilosuchus trinquei, a new procoelous crocodyliform from the Lower Cretaceous (Albian) Glen Rose Formation of Texas. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 23 (1), s. 128–145, 2003. DOI: 10.1671/0272-4634(2003)23%5B128:PTANPC%5D2.0.CO;2. (ang.).
- ↑ Steven W. Salisbury, Ralph E. Molnar, Eberhard Frey, Paul M. A. Willis. The origin of modern crocodyliforms: new evidence from the Cretaceous of Australia. „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”. 273 (1600), s. 2439–2448, 2006. DOI: 10.1098/rspb.2006.3613. (ang.).
- ↑ Jeremy E. Martin, Michael J. Benton. Crown clades in vertebrate nomenclature: correcting the definition of Crocodylia. „Systematic Biology”. 57 (1), s. 173–181, 2008. DOI: 10.1080/10635150801910469. (ang.).
- ↑ Diego Pol, Alan H. Turner, Mark A. Norell. Morphology of the Late Cretaceous crocodylomorph Shamosuchus djadochtaensis and a discussion of neosuchian phylogeny as related to the origin of Eusuchia. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 324, s. 1–103, 2009. DOI: 10.1206/0003-0090-324.1.1. (ang.).
- ↑ Attila Ősi, James M. Clark, David B. Weishampel. First report on a new basal eusuchian crocodyliform with multicusped teeth from the Upper Cretaceous (Santonian) of Hungary. „Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie – Abhandlungen”. 243 (2), s. 169–177, 2007. DOI: 10.1127/0077-7749/2007/0243-0169. (ang.).