Félicien Marceau
Data i miejsce urodzenia |
16 września 1913 |
---|---|
Data śmierci |
7 marca 2012 |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() | |
Nagrody | |
Nagroda Goncourtów (1969) |
Félicien Marceau, właśc. Louis Carette[1] (ur. 16 września 1913 w Kortenberg w Belgii, zm. 7 marca 2012) – francuski dramaturg, prozaik i eseista, członek Akademii Francuskiej (fotel 21), z pochodzenia Belg[1][2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował w Leuven w Kolegium Trójcy Świętej, następnie na Uniwersytecie w Leuven[2]. W Belgii wydał swoje pierwsze dzieła literackie – powieści Le Péché de complication i Cadavre exquis oraz esej Naissance de Minerve. Wyjechał do Włoch, a następnie do Francji. W 1955 r. otrzymał Prix Interallié za Les Élans du cœur. W 1956 r. zaczął pisać sztuki teatralne, duży sukces odniosły Jajko oraz La Bonne Soupe[3]. W 1969 r. otrzymał Nagrodę Goncourtów za powieść Creezy[4]. Zasiadał w jury konkursu głównego na 23. MFF w Cannes (1970 r.)[5]. W 1974 r. otrzymał Prix Prince Pierre de Monaco[3]. Wybrany do Akademii Francuskiej 27 listopada 1975 r., zastępując Marcela Acharda[2].
Komandor Legii Honorowej oraz Orderu Sztuki i Literatury, odznaczony również Orderem Narodowym Zasługi w klasie Oficera[2].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Inspirował się Balzakiem oraz Dostojewskim[3]. Jego sztuki teatralne satyrycznie przedstawiały współczesne mu obyczaje[1].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Cadavre exquis, 1942, reedycja w 2011
- Le Péché de Complication, 1942
- Naissance de Minerve, 1943
- Chasseneuil, 1948
- Casanova ou l'anti-Don Juan, 1949
- Capri petite île, 1951
- Chair et cuir, 1951 (Sprawa Emila Magis, 1981)
- L'École des moroses, 1951
- L'Homme du roi, 1952
- Bergère légère, 1953
- En de secrètes noces, 1953
- Caterina, 1954
- Les Élans du cœur, 1955
- L’Œuf, 1956 (Jajko, wyst. pol. 1958[6])
- Les Belles natures, 1957
- La Bonne Soupe, 1958
- L'Étouffe-Chrétien, 1960
- Les Cailloux, 1962
- La Preuve par quatre, 1964
- Madame Princesse, 1965
- Un Jour, j'ai rencontré la vérité, 1966
- Les Années courtes, 1968
- Creezy, 1969 (Creezy, wyd. pol 1979) – Nagroda Goncourtów[1]
- Le Babour, 1969
- Honoré de Balzac et son monde, 1970
- Le Corps de mon ennemi, 1975 (wyd. pol. Ciało mojego wroga, 1976[1]) – na motywach powieści powstał film pod tym samym tytułem, reż. Henri Verneuil, z udziałem Jean-Paula Belmodo (1976)
- Les Personnages de la Comédie humaine, 1977
- Appelez-moi mademoiselle, 1984 (wyd. pol. Mademoiselle, 2001[1])
- Les Passions partagées, 1987
- Un oiseau dans le ciel, 1989
- Les Ingénus, 1992
- La Terrasse de Lucrezia, 1993
- Le Voyage de noce de Figaro, 1994
- La Grande fille, 1997
- L'imagination est une science exacte, 1998
- La Fille du pharaon, 1998
- L'Affiche, 2000
- De Marceau à Déon, De Michel à Félicien, Lettres 1955-2005, 2011
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Marceau Félicien, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-02-19] .
- ↑ a b c d Félicien MARCEAU. Akademia Francuska. [dostęp 2022-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)]. (fr.).
- ↑ a b c Nicolas d’Estienne d’Orves: La mort de Félicien Marceau. Le Figaro, 7 marca 2012. [dostęp 2022-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-13)]. (fr.).
- ↑ La liste complète des lauréats du Prix Goncourt. Académie Goncourt. [dostęp 2022-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-06)]. (fr.).
- ↑ Jury 23. MFF w Cannes. Festiwal Filmowy w Cannes. [dostęp 2022-02-19]. (ang.).
- ↑ Jajko, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia) [dostęp 2022-02-19] .
- ISNI: 000000012026292X, 0000000368628593
- VIAF: 56613421
- LCCN: n50044419
- GND: 119431688
- NDL: 00448779
- LIBRIS: wt7bhvhf3wrcswh
- BnF: 119143910
- SUDOC: 033279071
- SBN: RAVV018547
- NLA: 35202244
- NKC: jn20000603888
- NTA: 068967837
- BIBSYS: 90179162
- CiNii: DA01551189
- PLWABN: 9810550106505606
- NUKAT: n01038580
- J9U: 987007275464205171
- PTBNP: 80550
- CANTIC: a10695734
- LNB: 000085072
- NSK: 000178472
- KRNLK: KAC2018O0131
- LIH: LNB:CnTY;=B0