François-Joachim de Pierre de Bernis
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Sekretarz spraw zagranicznych | |
Okres |
od 1757 |
Kardynał biskup | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Arcybiskup Albi | |
Okres sprawowania |
1764-1794 |
Biskup Albano | |
Okres sprawowania |
1774-1794 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat |
6 września 1760 |
Nominacja biskupia |
9 lipca 1764 |
Sakra biskupia |
5 sierpnia 1764 |
Kreacja kardynalska |
2 października 1758 |
Kościół tytularny |
San Silvestro in Capite (1768-1774) |
Data konsekracji |
5 sierpnia 1764 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Joseph Bruno de Bausset-Roquefort |
Abbé potem kardynał François-Joachim de Pierre de Bernis (ur. 1715, zm. 1794) – francuski duchowny i polityk, kardynał. Pełnił funkcję sekretarza spraw zagranicznych w okresie 28 czerwca 1757 – 9 października 1758.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził ze szlacheckiej lecz zubożałej rodziny, i jako młodszy syn miał przeznaczoną karierę duchownego. Kształcił się w Collège Louis-le-Grand i w seminarium w Saint-Sulpice, w Paryżu, święcenia przyjął jednak dopiero w 1755 roku.
Dał się poznać jako twórca błyskotliwych epigramów na wesołym dworze Ludwika XV. Dzięki tej twórczości madame Pompadour, królewska metresa zaszczyciła go przyjaźnią. Pompadour kazała mu umeblować luksusowy apartament w Tuileries i przyznała roczną pensję w wysokości 1500 liwrów. W roku 1751 otrzymał urząd we francuskiej ambasadzie w Wenecji, gdzie mediował między Republika Wenecką a papieżem Benedyktem XIV. Obie strony były tą mediacją zadowolone. Podczas pobytu w Republice otrzymał święcenia na subdiakona. Po powrocie do Francji w 1755 został doradcą papieża we Francji.
Brał udział w delikatnych negocjacjach dotyczących odwrócenia przymierzy przed wybuchem wojny siedmioletniej (1756–1763).
2 października 1758 papież Klemens XIII mianował go kardynałem. Jako reprezentant Francji odegrał ważną rolę na konklawe 1769 i Konklawe 1774–1775. W 1774 roku został biskupem Albano.
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Réflexions sur les passions et sur les goûts (1741)
- Poésies diverses, par M. L. D. B. (1744)
- Œuvres meslées en prose et en vers de M. L. D. B*** (1753)
- Les Quatre saisons, ou les Géorgiques françoises, poëme (1763)
- Les Saisons et les jours, poèmes (1764)
- Œuvres complettes de M. le C. de B*** (1767)
- Correspondance du cardinal de Bernis, ministre d'État, avec M. Paris du Verney, conseiller d'État, depuis 1752 jusqu'en 1769 (1790)
- La Religion vengée, poème en 10 chants (1795)
- Correspondance de Voltaire et du cardinal de Bernis, depuis 1761 jusqu'à 1777 (1799)
- Mémoires et lettres de François-Joachim de Pierre, Cardinal de Bernis (1715-1758), publiés avec l'autorisation de sa famille, d'après les manuscrits inédits par Frédéric Masson (1878). Réédition : Mercure de France, Paris, 2000.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jean-Paul Desprat, Le Cardinal de Bernis, la belle ambition, Paris : Perrin, 2000.
- Roger Vailland, Éloge du cardinal de Bernis, collection Les Cahiers Rouges, Éditions Grasset
- Jean-Marie Rouart, Bernis le cardinal des plaisirs, Éditions Gallimard
- Mémoires du cardinal de Bernis, collection Le Temps retrouvé, Éditions Mercure de France
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- ISNI: 0000000121379425
- VIAF: 68925438
- ULAN: 500314299
- LCCN: n82165748
- GND: 11560720X
- LIBRIS: gdsw08k05jf3rjh
- BnF: 11891582b
- SUDOC: 026723018
- SBN: CFIV028137
- NKC: mzk2003195776
- BNE: XX1309288, XX1400359
- NTA: 069007136, 33970604X
- Open Library: OL5909515A
- PLWABN: 9810629639505606
- NUKAT: n2003087683
- J9U: 987007258683405171
- PTBNP: 1450747, 166798
- CONOR: 174094435
Ε Β Ε : 121289- RISM: people/14877