Franco Bassanini
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
9 maja 1940 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik, nauczyciel akademicki |
Franco Bassanini (ur. 9 maja 1940 w Mediolanie[1]) – włoski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, parlamentarzysta, w latach 1996–1998 i 1999–2001 minister.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Z wykształcenia prawnik[1], od 1965 do 2001 pracował jako nauczyciel akademicki na uczelniach m.in. w Mediolanie i Rzymie. Publikował prace książkowe z zakresu prawa konstytucyjnego, europejskiego i administracyjnego[2].
Był działaczem Włoskiej Partii Socjalistycznej, z której w 1981 odszedł, podejmując współpracę polityczną z Włoską Partią Komunistyczną. Na początku lat 90., po rozpadzie tego ugrupowania, dołączył do Demokratycznej Partii Lewicy, z którą następnie współtworzył Demokratów Lewicy[1][3]. W 1979 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych, w niższej izbie włoskiego parlamentu zasiadał do 1996 jako poseł VIII, IX, X, XI i XII kadencji[1]. Następnie do 2006 wchodził w skład Senatu XIII i XIV kadencji[3].
Od 17 maja 1996 do 21 października 1998 sprawował urząd ministra ds. administracji publicznej i stosunków regionalnych w rządzie Romana Prodiego. W kolejnym gabinecie, którym kierował Massimo D’Alema, pełnił funkcję sekretarza rządu w randze podsekretarza stanu. Od 22 grudnia 1999 do 11 czerwca 2001 był ministrem ds. administracji publicznej w dwóch następnych rządach (Massima D’Alemy i Giuliana Amato)[2].
W 2001 założył think tank Astrid, od tegoż roku do 2005 był członkiem zarządu francuskiej École nationale d’administration. W latach 2008–2015 zajmował stanowisko prezesa włoskiego banku inwestycyjnego Cassa Depositi e Prestiti[2]. Wstąpił do powstałej w 2007 Partii Demokratycznej, został specjalnym doradcą premiera Mattea Renziego.
Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (2015)[4]. Od 1996 mąż Lindy Lanzillotty[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Franco Bassanini. camera.it. [dostęp 2017-02-19]. (wł.).
- ↑ a b c Curriculum vitae: English version. bassanini.it. [dostęp 2017-02-19]. (ang.).
- ↑ a b Franco Bassanini na stronie Senatu XIV kadencji. [dostęp 2017-02-19]. (wł.).
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana. quirinale.it, 13 stycznia 2015. [dostęp 2017-02-19]. (wł.).
- ↑ Biografia di Linda Lanzillotta. cinquantamila.it. [dostęp 2017-02-19]. (wł.).
- Działacze Włoskiej Partii Komunistycznej
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Politycy Demokratów Lewicy
- Politycy Partii Demokratycznej (Włochy)
- Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej
- Prezesi banków
- Włoscy ministrowie (od 1946)
- Włoscy parlamentarzyści (od 1946)
- Włoscy prawnicy
- Urodzeni w 1940
- Ludzie urodzeni w Mediolanie