Jakub Gąsiecki
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
26 lipca 1860 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
2 maja 1933 |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jakub Gąsiecki[1] (ur. 26 lipca 1860 w Gzichowie, zm. 2 maja 1933 w Krakowie) – generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jakub Gąsiecki urodził się 26 lipca 1860 roku w Gzichowie[2], w rodzinie Franciszka, zarządcy Resursy niemieckiej w Krakowie[3], i Marii z Ankusińskich[4]. Po ukończeniu gimnazjum i szkoły wojskowej wstąpił do cesarskiej i królewskiej armii. 1 grudnia 1913 roku został dowódcą c. i k. 40 pułku piechoty „Ritter von Pino” stacjonującego w Rzeszowie, Dębicy i Nisku. Na czele tego oddziału walczył w I wojnie światowej. Od 1 stycznia do 30 listopada 1915 roku dowodził 89 Brygadą Piechoty Landwehry. 17 maja 1916 roku awansował na generała majora ze starszeństwem z 1 maja 1916 roku[5]. 1 listopada 1916 roku został przeniesiony w stan spoczynku. 7 stycznia 1917 roku otrzymał nobilitację szlachecką z predykatem Edler von Włostowiec[6].
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Początkowo był inspektorem w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kraków” w Krakowie, a później inspektorem piechoty przy tym dowództwie. Od 11 sierpnia 1919 roku dowodził 11 Dywizją Piechoty. Ze stanowiska dowódcy dywizji został zwolniony rozkazem Naczelnego Dowództwa Nr 5326/V/Pf z dnia 28 czerwca 1920 roku. 28 października 1920 roku w Warszawie Najwyższa Wojskowa Komisja Opiniująca pod przewodnictwem generała broni Józefa Hallera stwierdziła jednogłośnie, że „w kierownictwie Generała Podporucznika Gąsieckiego Jakóba 11-tą Dyw. Piech. w walkach dnia 2 czerwca 1920 r. nie można znaleźć żadnego przewinienia”[7].
Od lipca 1920 roku był zastępcą dowódcy Dowództwie Okręgu Generalnego „Warszawa” i jednocześnie zastępcą dowódcy obrony Warszawy. Funkcję tę pełnił do listopada 1920 roku. Od grudnia 1920 roku był kierownikiem kursów oficerskich w Krakowie. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała porucznika[8]. Dopiero 18 listopada 1921 roku Naczelny Wódz Wojsk Polskich, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził uchwałę Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej i polecił Ministrowi Spraw Wojskowych ogłosić ją zainteresowanemu[9]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji[10]. Był prezesem oddziału Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów. Zmarł 2 maja 1933 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 6 woj.-płd.-zach.-narożnik)[11].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/G%C4%85siecki_Jakub.jpg/220px-G%C4%85siecki_Jakub.jpg)
Jakub Gąsiecki był żonaty z Marią Pomian-Grabińską, z którą miał dwóch synów.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1922)[12]
- Krzyż Walecznych
- Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931)[13]
- Order Żelaznej Korony III klasy z wojenną dekoracją (Austro-Węgry, 1915)
- Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy z odznaką wojenną (Austro-Węgry, 1916)[14][15]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Po nobilitacji występował jako Jakob Gasiecki Edler von Wlostowiec. W ewidencji Wojska Polskiego figurował wyłącznie jako Jakub Gąsiecki.
- ↑ Akt urodzenia Jakuba Józefa Gąsieckiego - 26 lipca 1860 roku, Gzichów par. Będzin / akt nr 198.
- ↑ Akt zgonu Franciszka Gąsieckiego z Księgi zmarłych chrześcijan, Kraków, 28 marca 1887 /akt nr 457.
- ↑ Jan Rydel, W służbie cesarza i króla ..., s. 197, natomiast Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 119 podał, że generał Jakub Gąsiecki urodził się 24 lipca 1860 w Gzichowie, w powiecie olkuskim ówczesnej guberni kieleckiej.
- ↑ Antonio Schmidt-Brentano, Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816–1918, Wiedeń 2007, s. 52 tu jako Jakob Gasiecki Edler von Wlostowiec urodzony 10 lipca 1860 roku.
- ↑ Kronika. Wiadomości osobiste. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 35 z 2 września 1917.
- ↑ Uchwały Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/9, s. 217–218. Zachowano pisownię oryginału uchwały. Poza przewodniczącym uchwałę podpisali generałowie porucznicy: Emil Gołogórski, Józef Leśniewski, Tadeusz Rozwadowski i Zygmunt Zieliński.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 15 stycznia 1921 roku, poz. 25, natomiast Piotr Stawecki Słownik biograficzny ..., s. 119 podał, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło z dniem 1 maja 1921 roku.
- ↑ Uchwały Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/9, s. 219.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 737.
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jakub Gąsiecki. rakowice.eu. [dostęp 2018-08-22].
- ↑ Dekret Naczelnika Państwa z 24 marca 1922 r. L. 11445/V.M. Adj. Gen. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 10, s. 322)
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 101 „za zasługi na polu opieki nad grobami wojskowych”.
- ↑ Kronika. Wiadomości osobiste. Odznaczenia. „Głos Rzeszowski”, s. 4, Nr 10 z 27 lutego 1916.
- ↑ Z bliska i z daleka. Odznaczenia. „Ilustrowany Kurier Codzienny”, s. 7, Nr 41 z 11 lutego 1916.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
- Jan Rydel , W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868–1918, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001, ISBN 83-7188-235-1, OCLC 830250410 .
- Piotr Stawecki , Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159 .
- Zdjęcie generała z 1919
- Członkowie Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów
- Dowódcy 11 Karpackiej Dywizji Piechoty
- Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Olkuszu
- Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie
- Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej
- Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej
- Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1860
- Zmarli w 1933