Ka-226
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Konstruktor | |
Typ |
śmigłowiec wielozadaniowy |
Konstrukcja |
mieszana |
Historia | |
Data oblotu |
4 września 1997 |
Dane techniczne | |
Napęd |
2 x Silnik turbowałowy Rolls-Royce Allison 250-C20R2 |
Moc |
330 kW (450 KM) każdy |
Wymiary | |
Długość |
8,1 m |
Długość kadłuba |
2,35 m |
Szerokość kadłuba |
1,54 m |
Wysokość |
4,15 m |
Masa | |
Użyteczna |
2900 kg |
Startowa |
3400 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
205 km/h |
Prędkość przelotowa |
195 km/h |
Pułap |
6200 m |
Pułap praktyczny |
2500 m |
Zasięg |
965 km |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
![]() ![]() ![]() |
Ka-226 – rosyjski śmigłowiec wielozadaniowy zaprojektowany w wytwórni Kamowa. Jest jedynym rosyjskim śmigłowcem, w którym od początku zakładano użycie silników niebędących wytworem rodzimej produkcji.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Kamov_Ka-226_MAKS_2005.jpg/220px-Kamov_Ka-226_MAKS_2005.jpg)
Ka-226 został zaprojektowany z myślą o wypełnianiu zadań, które do tej pory były domeną Mi-1 oraz Ka-26. Prototyp śmigłowca oblatano 4 września 1997 roku, pierwszy egzemplarz seryjny w barwach rosyjskiego Ministerstwa do Spraw Nadzwyczajnych wzbił się w powietrze 28 marca 2001 roku. Produkcja seryjna ruszyła w zakładach mieszczących się w Orenburgu i miejscowości Kumiertau po podpisaniu w 1999 roku kontraktu na budowę pomiędzy Ministerstwem a Kamowem. Użytkownikami śmigłowców została Federalna Służba Bezpieczeństwa, moskiewska policja i przedsiębiorstwo Gazprom. Maszyna ma się znaleźć również na wyposażeniu Rosyjskiego Lotnictwa Sił Lądowych. 6 stycznia 2011 roku ogłoszono wstępne zamówienie na sześć sztuk Ka-226, napędzanych silnikami turbowałowymi Rolls-Royce 250. Docelowo lotnictwo armii planuje nabyć 40 sztuk śmigłowców w wersji Ka-226T, napędzanych silnikami Turbomeca Arrius 2G1. Realizacja całego zamówienia przewidywana jest do 2020 roku. Ka-226 ma być używany do szkolenia załóg śmigłowców Ka-52 oraz pełnić rolę maszyny ogólnego przeznaczenia. W marcu 2012 roku pierwsza piątka Ka-226 trafiła do ośrodka szkoleniowego w Saratowie. Seryjny śmigłowiec ma być wytwarzany w fabryce w Ułan Ude[1].
W maju 2015 roku Indie wybrały Ka-226T jako podstawową, lekką maszynę dla swojej marynarki i sił lądowych. Decyzję o zakupie 200 śmigłowców Ka-226T indyjski rząd podjął 13 maja 2015 roku[2]. W dalszej kolejności, 24 grudnia tego samego roku podpisano porozumienie o uruchomieniu na terenie Indii licencyjnej budowy śmigłowców. Śmigłowce wytwarzane w Indiach, w wybudowanych specjalnie w tym celu zakładach w Tumakuru będą miały francuskie silniki Turbomeca Arrius 2G1[3][4].
Pojedynczy Ka-226 trafił na wyposażenie 10. Brygady Lotnictwa Morskiego ukraińskiego lotnictwa marynarki wojennej. Jednostka na co dzień stacjonuje w bazie lotniczej Kulbakino koło Mikołajowa. Śmigłowiec pierwotnie przeznaczony był dla Państwowej Służby Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, jednak z powodów administracyjnych nigdy do niej nie trafił. 8 czerwca 2018 roku zakończono proces przekazywania maszyny nowemu właścicielowi. W brygadzie, Ka-226 będzie wykorzystywany do zadań ewakuacji medycznej oraz transportu VIP. W trakcie realizacji zadań ewakuacyjnych, na pokładzie może znaleźć się dwóch pacjentów na noszach, członek personelu medycznego oraz sprzęt medyczny. Do zadań transportowych, maszyna może przewieźć maksymalnie sześciu pasażerów[5].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Ukrainian_Navy_Ka-226.jpg/220px-Ukrainian_Navy_Ka-226.jpg)
Maszyna posiada typowy dla konstrukcji Kamowa układ dwóch, współosiowych, trójłopatowych wirników zwany również układem Kamowa. Łopaty wirników wykonane są z kompozytów węglowych. Ważną cechą śmigłowca jest jego modułowa budowa, kabina transportowa może być łatwo i szybko zmieniana na moduł wyposażony w zależności do wykonywanego zadania. Śmigłowiec napędzany jest dwoma silnikami turbowałowymi Rolls-Royce Allison 250-C20R2. W przypadku wersji przeznaczonej dla Służby Bezpieczeństwa przewiduje się zamontowanie mocniejszych silników Turbomeca Arrius 2G2. Maszyna posiada cyfrową awionikę umożliwiającą loty w każdych warunkach pogodowych niezależnie od pory dnia.
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- Ka-226A – wersja podstawowa.
- Ka-226AG – wersja przeznaczona dla Gazpromu, która wykorzystywana jest do monitorowania rurociągów.
- Ka-226T – wersja z silnikami Turbomeca Arrius 2G1.
- Ka-226-50 – wersja zmodernizowana
- Ka-226U – wersja szkolna śmigłowca
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Séan Wilson, Lotnictwo Sił Lądowych Federacji Rosyjskiej, „Lotnictwo”, nr 11 (2013), s. 56–61, ISSN 1732-5323.
- ↑ Indie na zakupach, „Lotnictwo”, nr 7 (2015), s. 7, ISSN 1732-5323
- ↑ Indyjskie Ka-226T. [dostęp 2016-02-01].
- ↑ Zgoda na produkcję Ka-226T w Indiach, „Lotnictwo”, nr 2 (2016), s. 7, ISSN 1732-5323
- ↑ Ukraińska marynarka odbiera Ka-226, „Lotnictwo”, nr 3 (2019), s. 5, ISSN 1732-5323
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jefim Gordon, Początek prób Ka-226, „Skrzydlata Polska”, nr 7 (2001), s. 49–50, ISSN 0137-866x.