Kuprej azjatycki
Bos sauveli[1] | |
Urbain, 1937 | |
![]() | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Gromada | |
Podgromada | |
Infragromada | |
Rząd | |
Podrząd | |
Infrarząd | |
Rodzina | |
Podrodzina | |
Plemię | |
Rodzaj | |
Gatunek |
kuprej azjatycki |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
![]() | |
Zasięg występowania | |
![]() |
Kuprej azjatycki[3], dawniej: kuprej[4] (Bos sauveli) – gatunek dużego ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych (Bovidae). Został rozpoznany jako nowy dla nauki gatunek w 1937 na podstawie młodego osobnika schwytanego w Kambodży.
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Pozycja taksonomiczna kupreja pozostawała niejasna przez wiele lat. Uważano, że może być odrębnym gatunkiem lub zdziczałą formą krzyżówki zebu i bantenga[5][6]. Obecnie coraz powszechniej uznawany jest za odrębny gatunek blisko spokrewniony z zebu i bantengiem.
Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 210–220 cm, wysokość w kłębie 170–190 cm, masa ciała 600–910 kg. Ubarwienie jest zależne od wieku osobnika – czarne, szare lub brunatne u dorosłych byków, szarobrązowe u samic, a u młodych szare. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Rogi samców dochodzą do 80 cm, u samic są znacznie krótsze.
Występowanie i biotop
[edytuj | edytuj kod]Półwysep Indochiński – na pograniczu Kambodży, Laosu i Wietnamu. W Tajlandii prawdopodobnie wyginął. Występuje na terenach leśnych, w lasach galeriowych i na otwartych terenach trawiastych z dostępem do wody. Liczebność całego gatunku szacuje się na nie więcej niż 250 osobników, prawdopodobnie mniej niż 50.
Być może już wymarły[2].
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Kuprej żyje w stadach złożonych z 15–25 osobników. Stadem przewodzi zazwyczaj dojrzała samica. Starsze samce zwykle przebywają samotnie. Kupreje żywią się trawami. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo znana.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kouprey. Wild Cattle Conservation Project. [dostęp 2008-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 kwietnia 2021)]. (ang.).
- Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 214-215. ISBN 83-01-13806-8.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bos sauveli, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Bos sauveli, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
- ↑ Northwestern biologists demote Southeast Asia's 'forest ox' (ang.)
- ↑ Komosińska i Podsiadło, 2002