Muzeum Sztuki Współczesnej w Caracas
Siedziba muzeum (2010) | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Data założenia |
1974 |
Zakres zbiorów | |
Powierzchnia ekspozycji |
9000 m² |
Dyrektor |
Roberto Cárdenas |
Położenie na mapie Caracas ![]() | |
Położenie na mapie Wenezueli ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Muzeum Sztuki Współczesnej w Caracas[1] (hiszp. Museo de Arte Contemporáneo de Caracas, MACC[2]; Museo de Arte Contemporáneo de Caracas Sofía Imber, MACCSI[3]) – najważniejsze muzeum sztuki w Wenezueli, położone w Caracas, otwarte w 1974 roku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Centrum Simóna Bolívara w celu utworzenia muzeum powołało Fundację Muzeum Sztuki Współczesnej w Caracas 30 sierpnia 1973 roku[4] na fali boomu naftowego w Wenezueli[5]. Muzeum otwarto 20 lutego 1974 roku[4]; jego założycielką i kierowniczką była Sofía Ímber[5]. Oficjalne otwarcie nowej siedziby odbyło się 22 kwietnia 1982 roku. Uczestniczył w nim prezydent Luis Herrera Campins[6].
Była to pierwsza placówka muzealna w Wenezueli oferująca usługi biblioteczne w zakresie sztuki, dysponująca przestrzenią do zajęć plastycznych dla dzieci i dorosłych, wyposażona w dział edukacyjny dla osób niewidomych oraz multimedialne centrum sztuki[4].
Po dojściu do władzy Hugo Cháveza Sofía Ímber została zwolniona z pracy w muzeum, co było transmitowane na żywo w telewizji[5]. W 2001 roku z muzeum skradziono obraz Odaliska w szarawarach Henri Matisse’a[7], co przez dwa lata pozostało niezauważone[8], gdyż w jego miejsce powieszono falsyfikat[9]. Kradzież obrazu zainspirowała kilkanaście kobiet do kilkudniowego happeningu-protestu topless w czerwonych szarawarach (stroju odaliski z obrazu) przed siedzibą muzeum, który miał na celu odzyskanie płótna[10]. Dzieło ostatecznie odnaleziono w 2012 roku w Stanach Zjednoczonych[9].
Kryzys w Wenezueli znacząco wpłynął na działalność muzeum, gdyż nakłady finansowe na kulturę zostały ograniczone[5]. Słabo opłacani pracownicy (miesięczna pensja pracowników wyższego szczebla odpowiadała 12 dolarom[11]) podjęli działania mające na celu ocalenie zbiorów przed zniszczeniem, zwłaszcza na skutek wzrostu wilgotności powietrza[5]. Po dwuletnim zamknięciu, w lutym 2022 roku muzeum zostało częściowo ponownie otwarte dla publiczności[5]. Dyrektorem placówki jest Roberto Cárdenas[11].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Muzeum znajduje się we wschodniej części kompleksu Parque Central[12][5]. Budynek zaprojektowało biuro architektoniczne Siso & Shaw Associated (głównym architektem był Daniel Fernández-Shaw[2]). Projekt nadzorował architekt Nicolás Sidorkovs.[6] Gmach muzeum wznoszono w latach 1970–1983[2]. Główne budulce to zbrojony beton, szkło i stal[6].
Ekspozycja została rozlokowana na pięciu kondygnacjach w 16 salach, z czego część jest wykorzystywana do prezentacji wystaw czasowych[12]. Obecnie budynek ma dwa razy większą powierzchnię użytkową niż pierwotna siedziba – jest to około 9 tysięcy m²[11]. W celu eliminacji szkodliwego wpływu ultrafioletu na zbiory podczas oświetlania światłem dziennym zastosowano specjalne filtry[6].
Zbiory
[edytuj | edytuj kod]Jest to najważniejsze muzeum tego typu w Wenezueli[12] i jedno z ważniejszych w Ameryce Łacińskiej[4]. Wartość kolekcji jest szacowana na co najmniej kilkaset milionów dolarów (2022)[5]. Zbiory muzeum skupiają się na sztuce powstałej po 1945 roku[6] i obejmują prace artystów wenezuelskich m.in. Carlosa Cruza-Dieza[13], Gego[11], Jesúsa Rafaela Sota , a także twórców zagranicznych, m.in. Magdaleny Abakanowicz[14], Alexandra Caldera[5], Marca Chagalla[12], Salvadora Dalíego[5], Luciana Freuda[12], Fernanda Légera[12], Joana Miró[12], Pabla Picassa (100 grafik Picassa z lat 1931–1934)[12].
Wybrane obrazy
[edytuj | edytuj kod]- Marc Chagall, Nocny karnawał (1963)[15]
- Joan Miró, La Leçon de ski (1966)[16]
- Pablo Picasso, Portret Dory Maar (1973)[17]
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Siedziba muzeum, elewacja od strony wejścia głównego (2007)
-
Elewacja z nazwą muzeum im. Sofíi Imber (2014)
-
Obrazy Fernanda Légera (2014)
-
Obrazy Pabla Picassa (2014)
-
Obrazy Francisa Bacona i rzeźby Magdaleny Abakanowicz (2014)
-
Obrazy Jesusa Sota i Cruza-Dieza (2014)
-
Parter z obrazem Joana Miró, La Leçon de ski (2014)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Obraz Matisse’a inspiruje protest w Caracas [online], Onet Kultura, 22 sierpnia 2012 [dostęp 2023-07-29] (pol.).
- ↑ a b c Museo de Arte Contemporáneo de Caracas (MACC) [online], IAM Venezuela, 12 kwietnia 2015 [dostęp 2023-07-29] (hiszp.).
- ↑ Museo de Arte Contemporáneo de Caracas Sofía Imber [online], www.artnexus.com [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ a b c d VADB, Museo de Arte Contemporáneo de Caracas [online], vadb.org [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ a b c d e f g h i j Anatoly Kurmanaev , Isayen Herrera , From Dalí to Picasso, a Museum With a Masterpiece Collection Partially Reopens (Published 2022) [online], 7 kwietnia 2022 [dostęp 2023-07-29] (ang.).
- ↑ a b c d e José Maria Salvador , The Caracas Museum of Contemporary Art, „Museum International”, 37 (1), 1985, s. 41, DOI: 10.1111/j.1468-0033.1985.tb00543.x, ISSN 1350-0775 [dostęp 2023-07-29] (ang.).
- ↑ Sarah Cascone , Stolen Matisse Returned to Venezuela [online], Artnet News, 29 października 2014 [dostęp 2023-07-29] (ang.).
- ↑ International Foundation for Art Research (IFAR)-IFAR Publication Detail [online], www.ifar.org [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ a b Znalazła się „Odaliska w szarawarach” [online], www.tvp.info, 19 lipca 2012 [dostęp 2023-07-29] (pol.).
- ↑ Virginia Lopez , Lost Matisse painting inspires topless protest in Caracas, „The Guardian”, 17 sierpnia 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2023-07-29] (ang.).
- ↑ a b c d Anatoly Kurmanaev , Isayen Herrera , Una joya artística en declive que simboliza las brechas de Venezuela podría ayudar a sanar al país (Published 2022) [online], 7 kwietnia 2022 [dostęp 2023-07-29] (hiszp.).
- ↑ a b c d e f g h Krzysztof Cierniak , James Lyon (red.), Ameryka Południowa. Cz. 2: Brazylia, Kolumbia, Falklandy, Gujana, Gujana Francuska, Paragwaj, Surinam, Wenezuela, Wyd.1, Praktyczny Przewodnik, Bielsko-Biała: "Pascal", 1998, s. 553, ISBN 978-83-87037-67-3 [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ museo de arte contemporáneo de caracas, [w:] masdearte [online] [dostęp 2023-07-29] (hiszp.).
- ↑ Magdalena Abakanowicz [online], www.abakanowicz.art.pl [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ De Picasso a Chagall – Conheça o Carnaval retratado na arte. Jornal Empresas & Negócios [online], jornalempresasenegocios.com.br, 9 lutego 2018 [dostęp 2023-07-29] (port. braz.).
- ↑ Successió Miró. Object: 1237. La Leçon de ski (The Skiing Lesson) [online], successiomiro.com [dostęp 2023-07-29] .
- ↑ Portrait of Dora Maar, Poster Print, Museum of Comtemporary Art in Caracas, 1973 [online], 1stDibs.com [dostęp 2023-07-29] (ang.).