Nishi Hongan-ji
![Ziemia](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Pawilon Amidy w Nishi Hongan-ji | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Rodzaj klasztoru | |
Fundator |
Hongan-ji Kennyo (Kōsa) |
Data budowy |
około 1591 |
Położenie na mapie Kioto ![]() | |
Położenie na mapie Japonii ![]() | |
Położenie na mapie prefektury Kioto ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Nishi Hongan-ji (jap.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Nishi Hongan-ji jest najważniejszą świątynią tej tradycji buddyzmu z około 10 000 świątyń w Japonii oraz około 200 poza jej granicami[2]. Świątynia została zbudowana przez Hideyoshiego Toyotomiego, po tym jak główna siedziba sekty Ishiyama Hongan-ji w Osace została zniszczona przez Nobunagę Odę z powodu mieszania się sekty w bieżącą politykę[2]. Na terenie kompleksu znajduje się pięć budowli, które reprezentują najwspanialsze przykłady architektury i osiągnięć artystycznych z okresu Azuchi-Momoyama[3].
W 1617 roku większość budynków świątyni została zniszczona przez pożar. Część z nich została odbudowana z materiałów uzyskanych w wyniku rozbiórki zamku Fushimi[4]. Powody, dla których do dzisiaj istnieją dwie (wschodnia i zachodnia) świątynie Hongan-ji, są czysto polityczne. Na początku XVII wieku Ieyasu Tokugawa, siogun, który sprawował realną władzę w Japonii, podżegał do schizmy pomiędzy dwoma frakcjami świątyni. Celem było ograniczenie wpływu jednej z najbardziej wpływowych świątyń w Japonii[4].
W 1864 roku Higashi Hongan-ji (wschodnia) została prawie w całości zniszczona przez pożar. Większość jej budynków została odbudowana w końcu XIX lub na początku XX wieku. Zachodnia Hongan-ji zachowała się. Budynki tej świątyni w dużej części zostały uznane za Skarby Narodowe Japonii, a świątynia jako całość jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO od grudnia 1994 jako część Zespołu zabytkowego dawnego Kioto, Uji i Ōtsu[5][6].
Najważniejsze budynki świątyni
[edytuj | edytuj kod]Pawilon fundatora
[edytuj | edytuj kod]Pawilon założyciela o nazwie Goei-dō (
Główny pawilon
[edytuj | edytuj kod]Główny pawilon Amida-dō został zbudowany w 1760. W ołtarzu głównym znajduje się przedstawienie Amidy. W ołtarzach bocznych znajdują się: portret nauczyciela Shinrana mnicha Hōnena (1133–1212) oraz portret księcia Shōtoku Taishi (574–622), który znany jest jako ojciec japońskiego buddyzmu[4].
Karamon
[edytuj | edytuj kod]Brama Karamon (
Hiunkaku
[edytuj | edytuj kod]Jest to unikalny trzykondygnacyjny nieregularny budynek (pawilon), który według tradycji został zbudowany w latach 1584–1586 na terenie zamku Jurakutei (lub Jurakudai;
Shoin
[edytuj | edytuj kod]Kompleks w stylu shoin-zukuri (styl gabinetowy[8]). Składa się z dwóch części: Taimensho i Shiro-shoin. Budynek Taimensho powstał między rokiem 1624 a 1644, Shiro-shoin jest nieco starszy. Wnętrza zdobione malunkami ściennymi. Po wschodniej stronie znajduje się kamienny ogród Kokei-no-niwa (
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Repozytorium pism
-
Widok z Kyoto Tower na Nishi Hongan-ji
-
Wnętrze Goei-dō
-
Hiunkaku
-
Przejście pomiędzy pawilonami
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kyoto City Tourism Association: Nishi-Hongwan-ji Temple. KYOTO CITY OFFICIAL TRAVEL GUIDE. [dostęp 2019-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-26)]. (ang.).
- ↑ a b Japan-Wireless: Honganji Temples, Head temples of the Shin-Jodo sects. JW Web Magazine. [dostęp 2019-05-265]. (ang.).
- ↑ Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 293. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.).
- ↑ a b c d e Kyoto Station Guide. Part of Japan Station Network.: Nishi Honganji Temple. Kyoto Station Kyoto Transportation Guide. [dostęp 2019-05-26]. (ang.).
- ↑ Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities). WWW.UNESCO.ORG. [dostęp 2019-05-02]. (ang.).
- ↑ Advisory Body Evaluation (ICOMOS): Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities). WWW.UNESCO.ORG, 1994. [dostęp 2019-05-29]. (ang.).
- ↑ a b Mary Neighbour Parent: Hiunkaku (
飛 雲 閣 ). Japanese Architecture and Art Net Users System, Tokio, 2001. [dostęp 2019-05-29]. (ang.). - ↑ Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii. Słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 294. ISBN 83-02-06378-9.
- ↑ Nishi Honganji. www.hongwanji.kyoto, 2018. [dostęp 2022-02-01]. (jap.).
- ↑ Nishi Honganji – Precinct Guide. www.hongwanji.kyoto, 2018. [dostęp 2022-02-01]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 292-293. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona oficjalna świątyni (ang.)
- Informacje o obu świątyniach (ang.)