Ossuarium
Wygląd
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Bystrze-ossuarium.jpg/250px-Bystrze-ossuarium.jpg)
Ossuarium (także ossarium, z łac. od ossuarius – kostny, ossua – kości, kościec, l. mn. od os, ossis – kość) – naczynie lub inny pojemnik służący do przechowywania kości, albo prochów zmarłego, którego poddano kremacji[1].
Nazwa ta obejmuje również pomieszczenia[2] lub wolno stojące budowle wznoszone w obrębie cmentarzy[3]. W przypadku, gdy w miejscu starego zakładano nowy cmentarz, umieszczano w nich ekshumowane szczątki zmarłych.
Ossuaria tworzono też w miejscach wielkich bitew[4], po epidemiach lub klęskach głodu.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Świat Książki, Warszawa 2000, s. 366.
- ↑ ossuarium – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2024-01-24] (pol.).
- ↑ B. Czyżewski, Nagrobki przy kościele Wniebowzięcia NMP i św. Jakuba Apostoła w Szadku, „Biuletyn Szadkowski“, 16, 2016, s. 37.
- ↑ J. Schubert, Pochówki żołnierskie w tradycji historycznej do czasów I wojny światowej. Powstanie cmentarzy wojskowych, „Architektura. Czasopismo Techniczne“, 108, 2011, z. 16, s. 178, 180.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Świat Książki, Warszawa 2000, s. 366.
Kontrola autorytatywna (funerary structure):