Pyton skalny
Python sebae[1] | |
(Johann Georg Gmelin, 1789) | |
![]() | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Podtyp | |
Gromada | |
Podgromada | |
Nadrząd | |
Rząd | |
Podrząd | |
Infrarząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
pyton skalny |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
![]() |
Pyton skalny (python sebae) – gatunek dużego węża z rodziny pythonidae. Zamieszkuje całą Afrykę Centralną i niektóre fragmenty Afryki południowej. Jest to obecnie największy wąż żyjący na tym kontynencie[3].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Ubarwienie jasno brązowe w ciemne plamki. Spód, w porównaniu do ciemnego grzbietu, stosunkowo jasny. Wąż bardzo muskularny i silny. Mocniejszą budowę posiada jedynie południowo-amerykańska anakonda zielona.
Wielkość i waga
[edytuj | edytuj kod]Dorasta do 5 metrów długości i ponad 60 kilogramów wagi. Niegdyś w Afryce podobno znaleziono i złapano okaz o długości 7,6 m, jednak nie są to informacje potwierdzone.
Pożywienie
[edytuj | edytuj kod]Pytony skalne żywią się wszystkim, co w danej chwili są w stanie upolować. Najczęściej są to duże zwierzęta kopytne np. impale. Przy odrobinie szczęścia uda im się złapać małpę. Większy posiłek starcza wężowi nawet na rok[4].
Rozród
[edytuj | edytuj kod]Gody odbywają od listopada do marca. Ciąża trwa 70-90 dni. Samica składa 30-40 jaj. Młode pytony są wyraźnie mniejsze od swoich rodziców – mierzą w granicach 60-70 cm. W naturze, pytony skalne dożywają 30 lat. Dojrzałość płciową natomiast zyskują w wieku 2 – 4 lat[3].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Ilustracja z XVIII wieku przedstawiająca pytona skalnego
-
Pyton polujący na ciężarną kozę
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Python sebae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Python sebae, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species(ang.).
- ↑ a b Robert Smolka , Python sebae – pyton skalny [online], Terrarium, 20 czerwca 2019 [dostęp 2023-11-03] (pol.).
- ↑ Grbs, Tiere: Pyton skalny [online], Tiere, 26 lutego 2009 [dostęp 2023-11-03] .