Roman Kierzkowski
Data i miejsce urodzenia |
6 sierpnia 1905 |
---|---|
Data śmierci |
5 grudnia 1962 |
Stopień instruktorski | |
Organizacja harcerska | |
Naczelnik ZHP | |
Okres sprawowania |
od 1945 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Roman Kierzkowski (ur. 6 sierpnia 1905 w Radomiu, zm. 5 grudnia 1962[1]) – polski instruktor harcerski, harcmistrz i nauczyciel. W latach 1945–1948 Naczelnik Harcerzy ZHP.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 6 sierpnia 1905 roku w Radomiu w rodzinie Władysława Kierzkowskiego. Uczył się w Gimnazjum im. J. Kochanowskiego w Radomiu, gdzie w 1918 roku wstąpił do Radomskiej Drużyny Harcerzy im. Romualda Traugutta, której od 1922 roku był drużynowym[2]. Po maturze przez kilka lat studiował weterynarię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim, ale magisterium otrzymał dopiero na Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie[2].
Od 1924 roku był nauczycielem 72. Szkoły Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki w Łodzi, przy której w styczniu 1929 roku założył XIII Łódzką Drużynę Harcerzy „Stalowa Trzynastka” im. gen. Bema, której przez rok był drużynowym[2]. Do 1939 roku był nauczycielem, wychowawcą, instruktorem harcerskim i działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego w Łodzi. W latach 1924–1933 był drużynowym, 1933–1934 hufcowym harcerzy, a od 1934 do 1939 roku pracownikiem Komendy Chorągwi Harcerzy w Łodzi. Od 10 czerwca 1935 roku w stopniu podharcmistrza pełnił funkcję referenta nowych drużyn w Komendzie Chorągwi Harcerzy.
Stopień harcmistrza otrzymał rozkazem Naczelnika Harcerzy L-19 z dnia 27 czerwca 1936 roku. Rozkazem L2-36 z dnia 14 października 1936 roku został kierownikiem Referatu Prasy i Zagranicy. Od 1 kwietnia do 31 sierpnia 1937 roku wziął urlop w Komendzie Chorągwi, a następnie 27 września 1937 roku został zwolniony z funkcji. 28 lutego 1938 roku został mianowany bibliotekarzem Komendy Chorągwi. Od 1937 do 1938 roku był nauczycielem matematyki w Dokształcającej Szkole Zawodowej dla Elektryków Nr. 11 w Łodzi przy ul. Żeromskiego 115.
II wojna światowa
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 1939 roku w ramach Pogotowia Harcerzy czynnie uczestniczył w obronie Warszawy[2] i działał w tworzonych po 27 września 1939 roku Szarych Szeregach. Podczas okupacji był organizatorem tajnego nauczania w województwie warszawskim[2] (Generalnym Gubernatorstwie). W 1943 roku był więziony na Pawiaku[2].
Polska Ludowa
[edytuj | edytuj kod]Po wyzwoleniu przystąpił do pracy harcerskiej. Był czynnym członkiem Harcerskiego Kręgu „Wigry”. 1 listopada 1945 roku wszedł w skład Harcerskiego Komitetu Gwiazdki dla Żołnierza Polskiego. Od 16 maja 1945 do 25 czerwca 1946 roku był przewodniczącym Komisji Zagranicznej Naczelnictwa ZHP.
5 kwietnia 1945 roku powierzono mu pełnienie obowiązków Naczelnika Harcerzy[2], w maju 1945 roku został powołany w skład Tymczasowej Naczelnej Rady Harcerskiej, która w dniach 22–23 maja 1945 roku wybrała go w skład Naczelnictwa ZHP oraz Naczelnika Harcerzy[2]. Z funkcji naczelnika został zwolniony 4 maja 1948 roku[2], a więc prawie do chwili politycznej likwidacji ZHP.
Po odnowie ZHP w grudniu 1956 roku włączył się czynnie do pracy instruktorskiej. Od 1 lutego 1957 do 1958 roku był wizytatorem pracy Chorągwi w Głównej Kwaterze ZHP, a od 1 października do 11 czerwca 1959 roku wizytatorem w Dziale Organizacyjnym GK. Następnie pracował Centralnej Składnicy Harcerskiej i w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej w Warszawie przy ul. Nowogrodzkiej 1/3 na stanowisku inżyniera BHP[2].
Mieszkał w Warszawie. Miał żonę i dwoje dzieci[2]. Zmarł 5 grudnia 1962 roku w wieku 57 lat i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII30-2-24)[1].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1946)[2]
- Złoty Krzyż Zasługi (1946)[2]
- Złoty Krzyż Harcerskiego Odznaczenia Honorowego Za Zasługę (1946)[2]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Miejsce pochówku Romana Kierzkowskiego. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. [dostęp 2017-04-29]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Janusz Wojtycza (red.), Harcerski słownik biograficzny, t. 4, Warszawa: Muzeum Harcerstwa; Muzeum Historii Polski; Wydawnictwo Marron, 2016, s. 102–104, ISBN 978-83-65248-15-2 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Druh Roman Kierzkowski – założyciel drużyny
- Harcerski Słownik Biograficzny T. 4 pod red. J. Wojtyczy, Warszawa 2016, ISBN 978-83-932229-8-8, s. 102–104.
- Puchała S.: Poczet harcmistrzyń i harcmistrzów T. 1, Warszawa 2014, ISBN 978-83-7821-090-0, s. 640–641.
- Jarzębowski K., Kuprianowicz L.: Harcmistrzynie i harcmistrze Związku Harcerstwa Polskiego mianowani w latach 1920–1949, Kraków 2006, ISBN 978-83921802-7-2, s. 130.
- Członkowie Szarych Szeregów
- Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego (II Rzeczpospolita)
- Harcmistrzowie
- Ludzie urodzeni w Radomiu
- Nauczyciele związani z Łodzią
- Harcerze związani z Łodzią
- Naczelnicy Związku Harcerstwa Polskiego
- Obrońcy Warszawy (1939)
- Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP
- Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Polscy nauczyciele
- Urodzeni w 1905
- Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka)
- Zmarli w 1962